Rrugët janë mbushur plot me hije,
me të rinj që ecin pa shpresë nën yje.
Sytë e tyre, qelq i thyer,
shpresa zbehet, ëndrra vyshket si fletë e vyer.
Një dorë shtrirë – lyp një copë dritë,
por bota hesht, nuk do ta ndijë.
Era e ftohtë peshën ia rëndon,
jeta s’ka më këngë, veç dhembje këndon. (more…)
class="odd0 margin-40 post-105793 post type-post status-publish format-standard hentry category-letersi category-te-tjera">









Komentet