Në vitin 1916, gjatë punimeve në oborrin e një shtëpie në Durrës, u bë një zbulim krejt i rastësishëm që do të hynte në historinë e arkeologjisë shqiptare: “Bukuria e Durrësit”, një nga thesaret më të çmuara të trashëgimisë sonë kulturore.
Ky mozaik i jashtëzakonshëm daton në shekullin IV para Krishtit dhe besohet se zbukuronte dyshemenë e një banese luksoze në qytetin antik të Dyrrahut (Dyrrachium).
I realizuar me mijëra guralecë natyralë, të përzgjedhur me kujdes në nuanca të bardha, të zeza, kafe, të verdha dhe të kuqe, mozaiku dëshmon mjeshtërinë e jashtëzakonshme të artistëve të lashtësisë.
Në qendër të tij spikat portreti elegant i një vajze të re, i rrethuar nga motive floreale dhe gjeometrike të punuara me një finesë të rrallë. Edhe pse identiteti i saj mbetet ende mister, fytyra e qetë dhe bukuria artistike e kanë kthyer atë në një nga simbolet më të njohura të qytetërimit të lashtë shqiptar.
Bukuria e Durrësit konsiderohet:
– Mozaiku më i vjetër i zbuluar në Shqipëri.
– Një nga mozaikët figurativë me guralecë më të hershëm në të gjithë rajonin e Ballkanit.
Për më shumë se 2.300 vjet, kjo vepër arti qëndroi e fshehur nën tokën e Durrësit, derisa u rizbulua rastësisht, duke dëshmuar nivelin e lartë të qytetërimit, pasurisë dhe kulturës artistike të një prej qyteteve më të lashta të brigjeve të Adriatikut.
Sot, “Bukuria e Durrësit” është shumë më tepër se një mozaik. Ajo është një simbol i identitetit, historisë dhe trashëgimisë sonë kombëtare, që na kujton se çdo gur i saj rrëfen një histori dhe çdo detaj pasqyron madhështinë e një qytetërimi që i ka rezistuar kohës.
Burimi/Facebook/Albania Tv
Leave a Reply