U prish besa e shqiptarit.
Komunizmi hyri n’shpi.
S’ka burrni, doke, zakone.
T’rrnoj sa malet nëna Parti.
Edhe zotin n’gur e gjujtëm.
Prishëm kisha, tyrbe, xhami.
N’ateizëm vëndin e çuam.
Atnteist ish vetë nana Parti.
Edhe plakun përbri votrës.
Nuk i lam n’dor as tespit.
Çohet djali kallzo babën.
Çohet fmija bëhet komunist.
Kur e nxjerr armik Partia
E gjyqtari thotë n’pushkatim
Në litar brohoret salla.
Marrëzia s’ka ma kufi.
Ska kanu e ska zakone
Ka urdhnu nana Parti.
K’shu shkatrrun kutan, bibël, ikina.
Zot tashmë ish nëna parti
Veç nji gja s’muj me e shu.
At lahutën e malcis.
Që Gjergj Fishta e kish shkru.
Me ja k’nu në djep fëmis.
E çdo dark n’krye të votrës
Po qëndroi i pari shpis.
Dredh duhan e me çarshi.
E jan nis n’lahutën e malcis.
K’sht e m’sun pa lexu.
Veç tue than çdo nat në shpi.
E ndër breza e ka cue.
Flalën e Fishtës n’ lahut malcis.
Por sot brezi ka ndryshu.
Na ka lind Njeriu Ri.
Kan braktis, bjeshk e male.
Kan braktis tok e shpi.
Mdaj sot malet po rënkojn.
Se dhe tarët jan shtemnu.
E patabrat n’tok kan ra.
Na ka myt djalli mallku.
Çohu task e çohu geg.
Me çliru këtë shqipni
Një i marr na ka xan derën.
S’mund t’ja lam në dor shqionin.
Nga vermoshi n’konispol.
Ka bre burra kjo shqipni.
Veç nji ditë me u mblell tok.
Me i dal zot kombit e shpis
“ f.m.”
Kujdes spiunët
Burimi/Facebook
Leave a Reply