Diku në një fshat një nëne lindëi 5 fëmijë
I pari qe djalë dhe i vuri emrin Gremin.
Kalonin vitet ky Gremini rritej dhe e pasonin motra dhe vëllezër të tjerë.
Ky kur i thonë fjalës rritu dhe mahnitu.
Po i lëshonte “lulet”.
Trazavaç ,sherrxhi në kulm.Tamam tipik nga ata fëmijët kur thotë populli :
-Mos u bëfsh përpjetë!
Një ditë vete duke qarë në shtëpi vëllai i vogël,qarje po me ëëëëë!
Të këpuste shpirtin.
E pyeti Nëna ç’ke more bir kush të ka bërë kështu?
Gremini më rrahu.
Filloj Nëna t’a shante në mungesë se i “greminisuri”kushedi ku bënte ndonjë zallamahi tjetër ?
Madje në fshat po i thoshin shejtan budalla.I mënçur për punë të prapta.
Pastaj ky i vogëli duke ju dredhur buza tha:
-Ah moj Nënë që bëre Greminë.
S’i preve kokën,i preve kërthizën.
Pastaj tha Nëna:
S’e dija e shkreta nuk e kisha parë.
Ajo ditë për ne ka qënë e mallkuar!
Burimi/Facebook
Leave a Reply