(Ngjarje e jetuar)
Maj 1985 .Student i vitit të parë në Universitetin ”Fan Noli” Korcë.
Universiteti ndodhet pranë parkut Rina . Një ndër më të bukurit pothuajse në vendin tonë. Pranë pallati i sportit dhe hapsirat e pafundme të fushave të Korcës.
Muaj i provimeve . Ku studentet e Universitet nga me cilsorët në Shqipëri ishim pothuajse të gjithë në sezon dhe lexoni nga 5 deri në 7 orë në ditë.
Vazhdoj studimet me pagesë . Në cdo muaj familja me dërgonte lekët e muajit. Lekët vinin në postë dhe posta dërgonte njoftimin në Universitet .Dhe me njoftimin e dërguar nga posta paraqiteshim në post dhe bëja tërheqje e lekve të muajit.
Njoftimet vini tek ROG-ja dhe aty shkonin student dhe interesoheshin dhe njoftonin shokun dhe shoqen e grupit kur kishte njoftime ose telegrame nga familja.
Me njoftuan se kishte ardhur njoftimi nga posta dhe u nisa për të marrë njoftimin tek ROG.lja . Aty kishte gjithmon student të veshur ushtarak dhe gjithmon një profesor dhe ky i veshur ushtarak që bënte dezhurnin . Zyra ndodhej në katin e parë . U paraqita dhe aty me doli profesor Sitki Mullai . Me pyeti për emrin dhe mori në dorë njoftimine ardhur nga posta.
Profesor Sitkiu .
Jepte Matematikë dhe me vonë dhe informatiken në Universistet. Matematika lënda e vështirë për studente bënte që Profesor Sitkiu të njihej dhe tja kishin frikën .
Por Grupi im i pestë kishte fatin që Matematiken ta zhvillonet me një ndër personalitet e shkencës Fejzi Kolonecin . Ora e Matematikës me profesor Fejziun pas pyetjve Luan Jakimi, nga Dibra dhe Artës nga Vlora ishte për në një orë e paharruar .Ku profesor Koloneci nuk i dilte ora 90 minuta për të na shpeguar cka Luan . Arta dhe Arben Hysolli i kërkonin .Orët e matematikës mbeten dhe sot në mendjen e pothuajse të gjithë shokve dhe shoqeve tona.
Kështu që Profesor Sitkiu për grupin tonë kishte si pikë takim vetëm provimin përfundimtar ku ishte antar i komisionit .
Me njoftimin në dorë profesor Sytkiu mu drejtua :
– Si e ke emrin me pyeti ?
Arben Hoxhaj ju pergjigj: – Pashë që njoftimi im ishte vec nga njoftimet e tjera . Profesor e mori në dorë vazhdoj të më pyesi :
– Ku punon Babai ?
Në arsim – ju përgjigja .
– Sa fëmijë – jeni vazhdoj profesori
– jeni 5 – i thashë .
Profesori po pyeste dhe toni po ngrihej .
– Përse i ke kërkuar prindërve lekë ? – më tha .
Nuk jam me bursë jam me pagesë – ju përgjigja .
– E shikoj që je me pagë – me tha, – por familja të ka dërguar 4500 leke ” !
Përse ju ke kërkuar kaq lekë vazhdoj profesori
– Jo – i thashë
– I ka dërguar vetë !
– Po sigurisht vetë i ka dërguar , se 4500 lekë nuk i prish unë që marrë 7800 lekë në muaj .dhe ju dërgoj rrogën prindërve të mi dhe rri në konvik dhe ha ushqim në menc me studentët. Ndërsa ti student dhe familja të dërgon 4500 lekë ,ku kan për të ushqyer dhe shkolluar dhe 4 femijë të tjerë.
Ai mbante njoftimin në dorë dhe thoshte fjalë, që i dilnin nga shpirti dhe nuk kishte asnjë njohje me mua, apo ndonjë hatërmbetje . Pastaj i nevrikosur shtoj .
– Shko tërhiqi lekët , që të ka dërguar familja dhe mos i prish të gjitha ,prish aq sa të duhen si student. Ishte i vrejtur ne fytyre tek po fliste me mua .
Mora njoftim me pak veshët e skuqur dhe u largova . Të nesermen i tërhoqa shumen, prej 4500 lekëve , që familja me kishte dërguar ,por që porosinë e Profesor Sitkiut nuk e zbatova asnjëherë , sepse lekët që më vinin nga familja i shpenzoja të gjitha.
Kjo histori e shkutër me Profesor Sitkiun bëri që ai të jetë në memorjen time ,si Profesori që këshilloj studentin për një veprim që sot kur femijët janë të rritur dhe janë në Universite e kupton me mirë profesorin e Matematikës .
Shpresoj që dhe profesori ta mbajë mend këtë histori të studentit të tij.
Arben Hoxhaj
Kopenhagën Maj 2023.
Leave a Reply