Pra dhe Shypja hapi krahët
Flutroj nalt deri n’qjell
Pastaj doli përmbi reet
Qosh e m’qosh i ra sinorit
Kuvendi e i veti Perendijt
Vendi i Shypeve ku i ka kufijt?
Tuj e soditun vendin e t’parve
Me vu n’ven fjaln e baballarve
Zemra i shkonte tuj ju rrit
Vetmevete seç u çudit
Sa shum gjat qi paskam prit?
Kthej te froni për me i pyt
N’kuvend të madh me perendijt
Kërkoj bekim edhe urat
Ta kthej n’fron t’vetin Tat
Amaneti seç e përkujtoj
Njiqin vjetorin kur e festoj
Njiqin vjet vujtjet i ka kujtu
Zani i zemrës ka kumtu
N’krejt trojet e mia du me festu
U dha kushtrimi nga Ylliria
Ju bashkangjit dhe Dardania
Trojet e Shypes për me i bashku
Tan zogjt e Shypes me i tubu
Shypja Nanë hapi fletët
Edhe njiher i mblodhi bletët
Bijve t’vet ju ngjalli jetët
Me za t’Shypes ligjeroj
Padretsin,tha,vet do ta largoj!
Se nuk pres kush me ma dhan
Për vendin tem qi e kam vatan
Drejtsin mbarë do t’ja shtoj
Çdo shyptar le ta respektoj
Dhe mes veti fort me u dasht
Ashtu zoti edhe na e dhasht
Edhe dëshirën për me u ndimu
Për atdheun ton me punu
Ather dhe Trojet e Shypes
N’dashni e paqe kan me lulzu
T’bashkuem,si nji,kan me frymu
Ate qi Tati n’trashgim ma ka lan
Ate un du vet me va kallxu
Me rujt gjuh,atdhe, bab e nan
Dhe ju djemt e mi, ju Lisa qelli
Yje t’ndezur sikurse Delli
Terrin për me ma ba drit
Mos me m’vujt ma breznit
Degt e Lisit prap t’i ngjes
Punt e mija n’terezi ti qes
Për me m’buzqesh çdo mëngjes
Do ta kërkoj edhe Orrakllin
Atje n’Dodonën Pellazgjike
Për me va shkri krahve akllin
Nga acari qi mi ka përfshi
Se Djelli em prap do t’vij
Lumturin do ma t’shtrij
Anemban ktij venit tem
E lumja drtita e tij
Si n’kohën e Atit Tem
N’at te lashtën Pellazgji
Ku Biri em ju dilte zot
Vendi e populli mot pët mot
Kish guximin si rrufe
Shypja dhe Shyptaria
Për ate ishin Atdhe
Aj e mbronte at përher
Si në dimën si në ver
Zap va bante hordhive
Kur ja msynin vendit tij
Dhe i shporrte larg pas detit
Mos tu bie n’mend prap me ardh
Mos me shkel ma tokn e mretit
Kur tu kujtohet raca e bardh
Bamat e tyne dhe historit
T’bekuem nga Perendijt
Dhe n’pranin e Hynijve
Aj u tha vet Perendive
Shqipja jon ka shum mall
Brenga për fatin e t’bijve
E ka vu n’t’madhin hall
Perendit vet e bekun
Edhe driten ja dhurun
Dhe ma i vogli i bijve
Ishte vetë me yll n’ball
Ndezi flakën e qirijve
Ndër Korifej e Atdhetar
Me gëzim t’madh ju tha
Digjuni n’këndim me mall
Qi brezat tuej dritën me pa.
Edhe rrota mos me ju ndal
N’përparim e shtim me u nda
Për sa bota jetën na e ka.
© Kasam ShAQIRVELA
Per”Alba – Dansk” Shkodrani
Leave a Reply