Një thënie e vjetër thotë: “Me shoqëri të mirë, me besë dhe me vizion të qartë, çdo rrugë bëhet më e sigurt.”
Kjo thënie ka një kuptim edhe më të madh kur flasim për rrugën kombëtare. Sepse rruga e një kombi nuk ndërtohet vetëm me fjalë, por me besë, miqësi të sinqertë, sakrificë, bashkim dhe vizion të qartë për të ardhmen.
Për ne, kjo ndjenjë kombëtare nuk është një fjalë që thuhet vetëm në ditë festash. Ajo ndihet në zemër dhe në shpirt. Është pjesë e kujtesës sonë, e historisë sonë dhe e amanetit që kemi marrë nga ata që erdhën para nesh.
Amaneti nuk është vetëm të kujtojmë të kaluarën. Amaneti është të dimë ta ruajmë atë që na është besuar, të mos e harrojmë sakrificën e brezave dhe t’ua përcjellim brezave të rinj dashurinë për gjuhën, kulturën, historinë, vendin dhe identitetin tonë.
Por amaneti kërkon edhe përgjegjësi. Na mëson se bashkimi është më i fortë se përçarja, besa është më e çmuar se interesi personal dhe vepra është më e fuqishme se fjala.
Prandaj, kur ecim me njerëz të mirë, me miq që kanë besë dhe me një vizion të përbashkët kombëtar, nuk ecim vetëm për veten tonë. Ecim me një përgjegjësi më të madhe: të ruajmë atë që na është lënë dhe të ndërtojmë një të ardhme më të denjë për ata që do të vijnë pas nesh.
Sepse amaneti i të parëve nuk duhet të mbetet vetëm në kujtime.
Amaneti duhet të jetojë në veprat tona.Dhe nëse zemra e ndien këtë rrugë, atëherë le ta ndjekim me urtësi, me besë, me bashkim dhe me dashuri për kombin pa e lënduar askënd, por duke e respektuar dinjitetin dhe të drejtën e çdo njeriu.
Besa na bashkon, kujtesa na mban gjallë, ndërsa vizioni na tregon rrugën përpara.


Burimi/Facebook


Leave a Reply