Shqipëria nuk është vetëm një shtet në hartë.
Shqipëria është kujtesë.
Është gjuhë.
Është gjak.
Është rrënjë.
Është nëna e çdo shqiptari, kudo që ai jeton, kudo që e ka çuar historia, mërgimi, lufta apo fati.
Nga Ukraina e largët, ku ka shqiptarë që ende ruajnë gjuhën, traditën dhe kujtimin e të parëve; te Afganistani e Pakistani, ku gjurmët shqiptare dëshmojnë se ky komb nuk ka qenë kurrë i vogël në shpirt; nga arbëreshët e Italisë, që prej shekujsh mbajnë gjallë shqipen si amanet të shenjtë; te arvanitasit, që në tokën greke ruajtën kujtesën e një prejardhjeje që nuk mund të fshihet; nga shqiptarët e Kosovës, të Maqedonisë së Veriut, të Malit të Zi, të Preshevës, Medvegjës e Bujanocit, e deri te diaspora shqiptare në çdo cep të botës, një e vërtetë mbetet e pathyeshme:
Shqipëria është nëna juaj.
Mund të kemi pasaporta të ndryshme.
Mund të jetojmë nën shtete të ndryshme.
Mund të flasim gjuhë të tjera në rrugë, në punë, në shkolla e në qytete të huaja.
Por rrënja nuk ndryshon.
Gjuha e gjakut nuk shuhet.
Emri shqiptar nuk humbet vetëm pse kufijtë janë vizatuar nga të tjerët.
Shqipëria është nëna e atij shqiptari që ka lindur në Prishtinë, Tetovë, Ulqin, Preshevë, Tiranë, Shkodër, Gjirokastër apo Vlorë.
Është nëna e atij që jeton në Stamboll, Izmir, Milano, Athinë, Vjenë, Berlin, Londër, Nju Jork, Toronto apo Madrid.
Është nëna e atij që ndoshta nuk di ta shkruajë më bukur shqipen, por e ndien zemrën t’i rrahë ndryshe kur sheh flamurin kuqezi.
Sepse kombi nuk matet vetëm me kufij.
Kombi matet me kujtesë.
Me gjuhë.
Me këngë.
Me emra.
Me varre të të parëve.
Me atë ndjenjë të thellë që të thotë se, sado larg të shkosh, diku ke një tokë që të thërret.
Dhe ajo tokë quhet Shqipëri.
Prandaj, çdo shqiptar kudo në botë duhet ta dijë: Shqipëria nuk ju harron, edhe kur historia ju ka shpërndarë larg. Shqipëria nuk është vetëm e atyre që jetojnë brenda kufijve të saj shtetërorë. Shqipëria është e çdo shqiptari që e ruan emrin, gjuhën, flamurin dhe kujtesën kombëtare.
Nga arbëreshët te arvanitasit, nga Kosova te Maqedonia e Veriut, nga Mali i Zi te Presheva, nga Ukraina te Afganistani e Pakistani, nga Evropa në Amerikë e deri në çdo kontinent ku jeton një shqiptar, mesazhi është i qartë:
Mos harroni rrënjën. Mos harroni gjuhën. Mos harroni flamurin. Mos harroni nënën.
Sepse Shqipëria është më shumë se vendlindje.
Është amanet.
Është origjinë.
Është identitet.
Është shtëpia shpirtërore e çdo shqiptari.
Shqipëria është nëna juaj. Dhe një nënë nuk zëvendësohet kurrë.
Burimi/Facebook/First Hello World


Leave a Reply