“SKANDAL në ‘Samitin e Diasporës’: Minatorit i merret fjala pasi ‘godet’ qeverinë – ‘Ky vend mbahet nga diaspora, jo nga ju!’”
Një moment i papritur dhe i tensionuar ka shpërthyer në “Samitin e Diasporës”, ku një ish-minator nga Bulqiza, i ardhur nga emigracioni, ka tronditur sallën me akuza të drejtpërdrejta ndaj qeverisë dhe përfaqësuesve të saj. Përballë Taulant Balla, ai nuk u tërhoq – përkundrazi, e ktheu diskutimin në një përplasje të hapur që nxori në pah pakënaqësinë e thellë të diasporës.
“Këtë vend nuk e ndërtoni ju, por diaspora” – kjo fjali ra si rrufe në sallë, duke sfiduar drejtpërdrejt narrativën zyrtare të qeverisë. Ish-minatori, me tone të forta dhe pa diplomaci, akuzoi institucionet për braktisje, mashtrime dhe premtime të pambajtura që prej vitit 2013.
Por momenti më i rëndë ishte kur atij iu tentua t’i merrej fjala. Ndërprerja e një qytetari që ngrinte shqetësime reale u perceptua si një përpjekje për të mbytur kritikën – një skenë që vetëm sa e thelloi kontrastin mes propagandës së “dialogut me diasporën” dhe realitetit në sallë.
Në qendër të debatit ishte edhe çështja e pronave dhe e famshmja “Paketa e Maleve”. Minatori e quajti ligjin 7501 “kriminal”, duke theksuar se edhe sot ai prodhon konflikte dhe padrejtësi. Përballë tij, Balla u përpoq të japë zgjidhje teknike, por përballja tregoi një hendek të thellë mes burokracisë dhe realitetit të qytetarëve që për vite të tëra nuk marrin përgjigje.
“Kam bërë kërkesë dhjetë herë dhe askush nuk më jep tokën e gjyshit” – kjo fjali sintetizon një problem që shkon përtej një rasti individual. Është historia e një shteti që, sipas kritikëve, dështon të japë zgjidhje dhe pastaj u kërkon qytetarëve të besojnë te reformat.
Edhe më e rëndë ishte akuza për mungesën e statusit të minatorit – një premtim i përsëritur prej më shumë se një dekade. Ish-minatori nuk kurseu as indignimin për një deklaratë që i kishte krahasuar minatorët me balerinat, duke e quajtur këtë një fyerje të papranueshme për një nga shtresat më të sakrifikuara të shoqërisë.
Në këtë sfond, Edi Rama dhe qeveria e tij dalin nën një dritë të ashpër kritike. Samiti që duhej të ishte një vitrinë suksesi për marrëdhënien me diasporën, u kthye në një arenë ku doli në pah pakënaqësia, mosbesimi dhe ndjenja se zëri i qytetarëve dëgjohet vetëm kur nuk është i pakëndshëm.
Në fund, mesazhi që mbeti pezull në sallë ishte i thjeshtë dhe i rëndë: diaspora nuk kërkon dekor, por zgjidhje. Dhe kur edhe në një forum që supozohet të jetë i hapur, kritika tentohet të mbytet, atëherë pyetja bëhet më e fortë se kurrë – kush po e dëgjon realisht qytetarin?
Burimi/Facebook/Gazeta E Albania
Leave a Reply