Na thuhet vazhdimisht të përfitojmë sa më shumë nga koha, të punojmë më fort, të ndalojmë së shtyri punët.
Por po sikur gjithë ky këshillim të jetë i gabuar, dhe lënia e trurit të pushojë e mendjes të endet të përmirësonte jetën tonë?
I udhëhequr nga kërkimet e mia si neuroshkencëtar dhe i nxitur nga marrëdhënia toksike e familjes sime me punën, nisa të eksploroj neuroshkencën e vetmisë dhe pushimit — dhe ajo që zbulova ishte jashtëzakonshme.
Nga pikëpamja njohëse, vetmia mund të rrisë kreativitetin duke ofruar hapësirën e nevojshme që idetë të lulëzojnë.
Qoftë të shkruarit, të luajturit në piano, piktura, kopshtaria, lutja apo meditimi — të qenët vetëm është shpesh ajo që trurit i duhet për t’i përmbushur mirë këto veprimtari.
Në këto momente izolimi, rrjeti parazgjedhës (default mode network) është aktiv — duke krijuar lidhje të reja sinaptike, duke forcuar aftësitë tona për të përthithur informacion dhe duke ushqyer kreativitetin më me efektivitet.
Shumë nga njerëzit më inteligjentë kanë dashur të jenë vetëm. Shumë nga njerëzit më të suksesshëm dhe inteligjentë në botë kanë preferuar vetminë.
Ishte një ritual i vëzhguar nga Bill Gates, për shembull. Dy herë në vit, në ditët e hershme të Microsoft-it, miliarderi dhe filantropi tërhiqej në një kabinë për një javë me asgjë tjetër përveçse një grumbull librash për shoqëri.
Ai e quante atë “Java e Mendimit” — një periudhë reflektimi, të nxëni dhe mendimesh të pandërprera.
Asnjë vizitor nuk lejohej, përfshirë familjen apo punonjësit.
Gjatë njërës prej këtyre javëve, sipas Wall Street Journal, puna që bëri çoi në lançimin e Internet Explorer në vitin 1995.
Vetmia është gjithashtu e dobishme në ato momente kur ndiheni të bllokuar.
Leonardo da Vinci ishte një gjeni kontemplativ — thuhet se ai rrinte me orë të tëra duke parë “Darkën e Fundit” përpara se të shtonte një goditje të vetme me penel dhe të largohej.
Si të përfitoni nga vetmia për një tru më të fortë
Nuk ka një udhëzues përfundimtar për sasinë ideale të vetmisë.
Por, si rregull i përgjithshëm, sa më shumë kohë të kaloni vetëm — veçanërisht kur ndjeni nevojën për të qenë vetëm — aq më mirë do të jetë për trurin tuaj.
1. Thjesht shkoni
Planifikimi i një udhëtimi vetëm apo i një tërheqjeje personale mund të duket i frikshëm në fillim, me shqetësime për vetminë apo mërzinë që zvarriten në mendje.
Por akti i largimit nga rutina e përditshme dhe zhytja në një ambient të ri mund të jetë jashtëzakonisht çliruese.
Ju detyron të dilni nga zona juaj e rehatisë, stimulon shqisat në mënyra të papritura dhe ofron sfondin ideal për introspeksion dhe kreativitet.
2. Fillo me hapa të vegjël
Filloni me vetëm 10 minuta vetmi në ditë. Gjeni një vend të qetë ku nuk do të shqetësoheni dhe përdorni këtë kohë për të qëndruar thjesht ulur e për të marrë frymë.
Ky hap i vogël mund ta ndihmojë trurin të hyjë në një gjendje relaksi dhe të fillojë procesin e aktivizimit të rrjetit parazgjedhës.
3. Zgjidhni me kujdes kohën sociale
Sigurohuni që kur të shoqëroheni me të tjerët, ajo të jetë një shoqëri kuptimplotë dhe me cilësi të lartë.
Shumë prej nesh kalojnë kohë me njerëz që nuk duhet — miq të këqij, “armiq miqësorë” (frenemies), apo anëtarë toksikë të familjes — por e bëjmë sepse ndjejmë detyrim.
Kjo rrit nivelet e kortizolit, hormonit të stresit në tru, i cili dëmton qarkun social të trurit dhe dëmton marrëdhëniet e shëndetshme që duhet të na japin gëzim.
4. Reflektoni dhe rishqyrtoni
Përdorni një pjesë të kohës suaj të vetmisë për të reflektuar mbi përvojat dhe ndjenjat tuaja.
Kjo mund të përfshijë meditimin mbi mendimet tuaja ose edhe shkrimin e tyre.
Akti i reflektimit ndihmon në përpunimin e emocioneve dhe mendimeve, duke lejuar një kuptim më të thellë të vetes.
5. Merruni me aktivitete solo
Kryeni gjëra që janë bërë për t’u bërë vetëm dhe që inkurajojnë ndërgjegjësimin, si ecja, mbajtja e ditarit apo praktika e yogës.
Këto veprimtari jo vetëm që ofrojnë përfitimet e vetmisë, por gjithashtu ndihmojnë në rrënjosjen në momentin e tanishëm, duke e relaksuar më tej trurin.
Joseph Jebelli mori doktoraturën në neuroshkencë nga University College London, më pas punoi si kërkues postdoktoral në University of Washington.
Ai është autor i disa librave, përfshirë:
“In Pursuit of Memory: The Fight Against Alzheimer’s”
“The Brain at Rest: How the Art and Science of Doing Nothing Can Improve Your Life”
(Truri në Pushim – Si Arti dhe Shkenca e Mosbërjes së Asgjëje Mund të Përmirësojnë Jetën Tënde
Burimi/Facebook
Leave a Reply