Keq ishim zënë atë ditë,
E dhimbja na digjte si prushi,
Lart u takuam përmbi digë,
Poshtë u pajtuam me një Sushi.
Ujku qe zbutur shumë,
AJO,manare e bindur,
E qeshura në sytë e saj,
Si vjollcë kishte rilindur.
E shoh që ndarja është e kotë,
Vuajmë gjatë deri në agim,
Më mirë paqë e lule me aromë,
Darkave,puthje papushim.
Keq ishim zënë atë natë,
E dhimbja na digjte si prushi,
Lart u takuam permbi digë,
Poshte u pajtuam me një Sushi.
Dashamir Uruçi,
10 korrik 2025,
Ora 04:30.
Burimi/Facebook
Leave a Reply