Çdo vit, më 14 Mars, një pjesë e madhe e shqiptarëve festojnë Ditën e Verës, një festë pagane që simbolizon ardhjen e pranverës, rilindjen e natyrës dhe shpresën për një sezon të ri të mbushur me jetë e begati.
Për shumë njerëz, kjo është një ditë gëzimi, e mbushur me aktivitete të ndryshme, me festa familjare, me urime e mesazhe të bukura.
Megjithatë, unë kam zgjedhur të mos e festoj këtë ditë dhe të mos përcjell asnjë urim.
Ky nuk është një akt rebelimi apo indiference, por një vendim i bazuar në disa arsye të qarta dhe të menduara mirë.
1. Nuk Ka Asnjë Domethënie të Veçantë për Mua Dita e Verës, për sa simbolikë mund të ketë për shumë njerëz, nuk mbart asnjë vlerë të veçantë për mua.
Nuk e kam ndjerë kurrë si një festë të rëndësishme dhe nuk kam lidhur kujtime të veçanta me të.
Për mua, ardhja e pranverës është një proces natyror, një cikël i zakonshëm i jetës, që nuk më krijon nevojën për ta festuar në mënyrë të veçantë.
Ka shumë ditë të tjera në vit që mbartin më shumë peshë emocionale dhe domethënie për mua, ndaj nuk ndiej asnjë obligim apo dëshirë për t’iu bashkuar kësaj feste.
2. Festë Pagane pa Asnjë Lidhje me Realitetin Tim Origjina e Ditës së Verës lidhet me traditat e lashta pagane, që festonin ciklin e jetës dhe ardhjen e stinës së ngrohtë.
Në kohët moderne, shumë njerëz e festojnë atë pa e kuptuar thelbin e saj, thjesht si një ditë ku dalin në rrugë, hanë ballokume dhe bëjnë aktivitete të ndryshme.
Për mua, këto tradita nuk kanë ndonjë vlerë thelbësore dhe nuk më lidhin me asgjë që ka rëndësi në jetën time.
Unë preferoj të festoj ditë që kanë një kuptim më të thellë dhe një rëndësi personale apo kombëtare, jo thjesht sepse është një zakon që ndiqet nga të tjerët.
3. Hipokrizia e Festës në Shoqërinë Shqiptare:
Një tjetër arsye pse nuk e festoj Ditën e Verës dhe nuk dërgoj urime është hipokrizia që shpesh e rrethon këtë festë.
Shumë njerëz që e festojnë këtë ditë nuk janë të lumtur, nuk besojnë në simbolikën e saj dhe thjesht ndjekin turmën.
Ka nga ata që një ditë më parë kanë përhapur negativitet, urrejtje dhe cinizëm, por më 14 Mars dalin në rrugë të buzëqeshur sikur çdo gjë është perfekte.
Po ashtu, shumë institucione dhe zyrtarë e përdorin këtë festë si një mundësi për të bërë propagandë, për të organizuar aktivitete boshe dhe për të dhënë premtime boshe.
Në një shoqëri ku ka kaq shumë probleme reale, mendoj se kjo festë është shpesh një arratisje false nga realiteti, dhe unë nuk dua të jem pjesë e kësaj fasade.
4. Nuk Kam Nevojë për Një Ditë të Caktuar për të Shijuar Pranverën Për mua, gëzimi dhe mirënjohja për natyrën dhe jetën nuk lidhen me një datë specifike.
Unë e shijoj çdo ditë të bukur pranvere kur e ndiej dhe kur e përjetoj me ndjenja të sinqerta.
Nuk kam nevojë për një festë formale për të dalë në natyrë, për të shijuar diellin apo për të kaluar kohë të mirë me njerëzit e dashur.
Prandaj, nuk e ndiej asnjë nevojë që t’i bashkohem një festimi kolektiv që për mua nuk ka asnjë ndikim real.
5. Nuk Kam Pse të Përcjell Urime për Diçka që Nuk Besoj Disa njerëz mund ta konsiderojnë të çuditshme që unë nuk dërgoj urime për Ditën e Verës, por për mua do të ishte hipokrizi.
Unë nuk besoj në këtë festë, nuk e ndiej si pjesë të identitetit tim dhe nuk shoh arsye për t’u uruar të tjerëve diçka që për mua është pa kuptim.
Urimet, sipas mendimit tim, duhet të jenë të sinqerta dhe të vijnë nga zemra, jo thjesht sepse “kështu bëjnë të gjithë”.
Përfundim:
Në fund të fundit, zgjedhja për të mos festuar Ditën e Verës dhe për të mos përcjellë urime është një vendim personal, i bazuar në bindjet dhe ndjesitë e mia.
Nuk e gjykoj askënd që e feston dhe që gjen gëzim në këtë ditë, por njëkohësisht pres që edhe të tjerët të respektojnë zgjedhjen time për të mos qenë pjesë e saj.
Për mua, festat kanë vlerë vetëm kur ato mbartin një domethënie të vërtetë dhe kur ndihen me zemër, jo thjesht si një detyrim shoqëror.
Prandaj, çdo vit më 14 Mars, unë vazhdoj jetën time si çdo ditë tjetër, pa bujë, pa urime dhe pa festime të sforcuara…
Burimi/Facebook
Leave a Reply