Nuk vdes njeri nga dashuria
vdes nga mungesa e saj.
I mposhtur nga vetmia,
shuhet si kandil pa vaj.
Ikën njeriu i mjerë
në kët’ kohë andrallë…
Ikën i pa përcjellë,
pa një puthje në ballë.
Mbështjellë vetmi- frikë
ne pleqtë me sy nga Zoti:
“Na ruaj më të rinjtë,
mos të na mbytë loti! (more…)
class="odd0 margin-40 post-110274 post type-post status-publish format-standard hentry category-letersi">









Komentet