Gjate shekujve te pare te pushtim-sundimit, pa u ndjere aspak, per te na perçarë sa me shume e per te na sunduar sa më lehtë. Injektuan me pas, me dhune dhe me ane te nje mekanizmi dinak e te fshehte, edhe modelin e ofrimit te gruas ndaj mikut, te motres apo te vajzes se re, edhe pse ky fenomen nuk ka qene zakon para ardhjes turqve osmane… Nese gojet e liga thone se shqiptari maleve, ai i egri e i paqytetruari, i ofron mikut grate e shtepise sepse desheron qe ta lidhe mikun pas vetes, si nje gje te shtrenjte, si nje kapital apo garanci marrdhenjesh per shkak te botes se izoluar ku jeton, ne mund te pergjigjemi, se para pushtimit osman, shqiptaret nuk kane qene aspak te izoluar, por perkundrazi, kane dhene e kane marre me te gjithe boten e zhvilluar, lirisht. E per kete arsye shume te thjeshte, shto ketu edhe stadin e zhvillimit te shoqerise iliro-shqiptare para-osmane, askush nuk ua ofronte vajzat apo grate e shtepise miqve, sepse nuk kishin nevoje. Miku respektohej po, por si mik. Kaq. Me pas vijne te pathenat e te paberat, me ardhjen e turqve, kur fillon mjerimi, frika dhe izolimi e injoranca, mercenarizmi e tribalizmi. Etnosi, eposi, historia, gojdhanat, legjendat tona te pastra etnike, na tregojne se motra, gruaja dhe vajza kane qene te Shenjta nder Shqiptare…sidomos parapushtim-sundmit osman!
Dy institucjone shume te poshtra injektuan me njemije menyra turqit ne kulturen popullore zakonore shqiptare:
1-) Gjakmarrjen
dhe
2-) Poshterimin e gruas !
Kete e kane bere me nje qellim shume largpames e shkaterrues per ne. I pari, Gjakmarrja, kishte qellim te na shfaroste dhe te na detyronte te shkuleshim nga trojet e te parve, duke ikur, duke emigruar prej frikes se gjakut, brezni pas breznie, sa nga nje mal ne tjetrin, sa nga nje fshat ne tjetrin. Si endacake. Njerez me koken mbrapa por pa memorje vlerash. Thjesht si rrjepacake qe shohin se mos hasmi po i vret pas shpine, njesoj siç kishin vepruar dhe ata vete ne kurriz te tjeterkujt.
Keshtu pra turqit osmane, prishen me kete rast edhe Institucjonin e Kuvendit te Pleqve (te te Urtve), duke imponuar modelin piramidal te njishit: “Nese keni ndonje problem per te zgjidhur, me pyesni mua, per çdo gje. Ketu gjerat i di vetem un, ketu vendos un, Pashai i ketij vendi”. Nderkohe qe Kuvendet e Pleqve, ky Institucjon antik, mijravjeçar, ishte nje organizëm (INSTRUMENT) rregullator, shume autoritar, i shoqerise se emancipuar me kulture ilire, i cili rregullonte te gjitha çeshtjet civile, penale, administrative, ekonomike e kulturore ne vend. Pra, sherbente per te mbyllur çdo mosmarrveshje, çdo konflikt, çdo sherr banal te momentit, me paqe, dhe mbi te gjitha ne dobi te paleve e te komunitetit. Kurse osmanet imponuan te kunderten, gjakmarrjen, sherrin vella me vella, per qellimet e mesiperme. Duke shkaterruar kete organizem vital dhe ekuilibrues per jeten e vendit, pushtuesit e dhunshem e dinake osmane, prishen etno-gjenezen iliro-shqiptare, strukturen themeltare, arkitekturen e harmonizimit te dokeve, zakoneve, sjelljeve, traditave dhe imponuan kulturen e tyre te prapambetur, me natyre skllaveruese dhe poshteruese ne pikpamjen e lirise dhe te te drejtave te individit, qe ne fakt ne Iliri kishin lulezuar pa nderprerje, ne vijimesi prej mijra vjetesh.
I dyti fenomen helmues, poshterimi i gruas*, bente ate pjesen qe mbetej, pas shkaterrimit te kesaj arkitekture kulturore, juridike e shoqerore, qe mbijetonte nder shqiptare qe prej gjenezes. Kjo ndodhi sepse me nje femer te poshteruar, injorante dhe skllave, ata pak djem qe do lindnin prej saj, do ishin automatikisht idiote, kok‰eulur, injorante, te poshteruar, mercenare, sherrxhinj dhe vella-vrases.
Kete “dhurate te madhe e te dobishme” na ka bere turku per 600 vjet, pasi na shkaterroi qytetet dhe menyren tone antike e perfekte te jeteses, menyre qe ndoshta ishte nga me avangardet ne Europe, deri ne ate shekull ogurzi.
Pa shume zig-zake:
Truqit ne keto troje erdhen me dhune, me nje mal me intriga te parafabrikuara dhe me poshtersi. Jo per miqesi, as per krushqi. Na shkaterruan, na vrane burrat dhe sidomos grate (riperteriteset e fares iliro-shqiptare), na perdhunuan, na plaçkiten, nen soditjen e heshtur te fqinjeve tane rivale e dashakeqas. Sot kane kaluar pothuajse 600 vjet, por asnjeher koha nuk ia ndryshon titullin dhe tekstin kornikes. Kjo kronike e Shqiperise dhe shqiptarve qe`, eshte dhe do te kujtohet si nje histori perdhunimi, djegie, shkaterrimi dhe konvertimi me dhune drejt fese islame. Kjo sigurisht nodhi intensivisht vetem ne qindvjeçarin e pare, sepse pastaj, ajo qe mbeti, ishte specje ne zhdukje, si indianet e Amerikes sot. Do thoni ju ç`lidhje ka ?! Po po, ka lidhje, sepse mbrapa kesaj historie genjeshtrash me titull “NE ME TURQIT JEMI MIQ E VELLEZER” qendron ajo pjese perverse e plutokracise amerikane, qe per arsye “pragmatizmi” (territore influence, aleance me ushtri mercenaresh, plus sigurine e puseve te naftes dhe supremacine e dollarit), kane ideuar qe bota na u dashka te mbeshtetet ne uren famekeqe lidhese Washington-Tirane-Ankara-Riad. E gjitha kjo strategji perverse, nuk merr aspak parasysh termin qyteterim, histori e pergjakur ne shekuj, perdhununime, genocide, dinjitet dhe moral njerezor.
Jo pra. Dua ta sqaroj per te gjithe. Ne me truqit nuk jemi vellezer, as miq. Nese na i kane perdhunuar gjyshet e stergjyshet, kjo nuk na ben as vellezer, as miq. Me kujtohen vitet e para te femijerise time ketu ne kryeqytet, kur na thuhej kudo e parreshtur, si ne shkolle ashtu edhe ne familje apo shoqeri, se çdo gje turke ishte demode`, ishte e keqe, si nga stili ashtu edhe nga permbajtja. Kjo ka ndodhur ne Tirane, gjate viteve te soc-realizmit.
Kete qe deshmova, nuk mund ta zhbejne dot aspak nje grup sharlatanesh, politikanesh, “historianesh”, tifozesh, spektatoresh, turistash, te cilet jane thjesht te blere aq lire sa do t`i vinte turp edhe tufes se majdanozit per çmimin e tyre.
Pa dashur ta thelloj argumentin, as per te ndezuar nje konflikt banal te tipit ballkanik me turqit, po mundohem vetem te them se turqit jane mire aty ku jane. Ne nuk i duam, edhepse jemi ne krize ekonomike. Nuk kemi ç`te marrim prej tyre, dhe as ata nuk kane ç`te na japin, perveç fatkeqesive shekullore qe i dime mire e kemi nen lekure. Per me teper, turqit e sotem, “vellezerit” e se kaluares, dhe disa çifte te kombinuar ne martesa rastesore, aspak perfaqsuese te kultures apo berthames shqiptare, nuk i fshihen dot historise me te dhimbshme te ndodhur ndonjehere ne Ballkan, ne Europe, e me gjere. Po po, dhuna e turqve ndaj shqiptarve, dje me ndihmen dinake greko-serbe dhe sot me ndihmen e zymte te plutokracise amerikane, eshte me e dhimbshmja, me unikja per nga pasojat shktaterruese dhe sigurisht shume nihiliste. Pse ?! Sepse turqit e dhunshem e barbare, i vune shpaten dhe zjarrin qyteterimit me te hershem europjan, atij iliro-shqiptar.
VENDI KU QYTETERIMI EUROPJAN U GJUNJEZUA !
Shqiperia eshte vendi ku qyteterimi europian dhe vete Europa u gjunjezua, qe prej pushtimit otoman. Turqit, ne nje bashkepunim djallezor me serbet dhe greket, u turren drejt Europes , drejt Romes se pasur, per ta plackitur. Otomanet donin ta zhvatnin dhe me pas ta digjnin Europen, Romen, sepse kjo ishte kultura e tyre, si trashegimtare te Atiles. Ndersa serbet e greket, nepermjet ndihmes qe u jepnin turqve otomane ne kete lufte dinake e te padukshme, nxirrnin kunjin e tyre me Romen, me Europen perendimore katolike, qe prej kohes se skizmes me 1054, por desheronin edhe te aneksonin territoret e populluara nga shqiptaret,nga iliret, nga ky popull qe kurre nuk u ishte nenshtruar, e qe per me teper, ishin mbartes edhe te nje kulture te lashte e te pasur.
Qe atehere, turqit-otomane, sllavet, greket e se fundmi edhe amerikanet e arabet, e kane sulmuar dhe rrenuar Shqiptarine, por nepermjet saj, edhe vete Europen. Si ne aspektin e saj kulturor ashtu edhe ne ate shpirteror, Europa ne Shqiperi ka humbur, eshte gjunjezuar. Kjo ka ndodhur jo vetem prej trysnise se faktoreve te lartpermendur, por edhe sepse Europa, shpesh here cinike, e ka pare kete vend si arene gladiatoresh, e gati-gati duke u argetuar edhe per faktin se kjo loje gladiatoresh ndodhte pertej detit, larg nga “pragu i shtepise”.Ky aspekt tregon edhe karakterin pervers te europjanve, kersherine e tyre per te asistuar shfaqje me temperature te larte emocjonesh trupore. Ne fakt, kjo mizori po ndodhte mu ne zemer te saj, te vete Europes, brenda ne shtepin e saj.
Europa ende nuk e ka pranuar kete deshtim te saj, kete turp te saj. Europa, e gjitha, ka fallimentuar ne kete vend, ne Shqiperi, edhe kulturalisht edhe shpirterisht.
Deri ne momentin qe Europa por edhe ne bashke me te, nuk e pranojme deshtimin tone te perbashket: humbjen, fallimentimin, nuk do ngrihemi kurre dot deri aty, ne nivelin ku na ka paracaktuar historia, si djepi dhe origjina e vet Europes.
………..
PUSHTIMI TIRANIK I TIRONES!
Eeeeee, me vonese…, çeçenët erdhën! Dhe ajo çka eshte me e keqja, qendron ne faktin se nuk e pushtuan kryeqytetin apo edhe vete shtetin me dhune. Jo. Ata thjeshte perdoren mekanizmin e mashtrimit, te vjedhjes se fondve publike… Me ato fonde konsoliduan pozitat e tyre. Si fillim paguan disa therrime 5 lekeshe tek disa militante brekegrisur qe te ngjisnin posterat e fillimit mbi mure, dhe te mblidheshin aty-ketu neper mitingje. Pastaj paguan rryshfete te majme tek diplomacia kolerike nderkombetare, deri ne ate pike sa ka dall llafi lart e poshte neper sallonet perendimore se po te shkosh diplomat i larte ne Tirane, behesh miliarder. Me pas nenshtruan, po me pagese, te gjithe langaraqet qe me pare i kishin share e i kishin sulmuar, dhe qe e dinin fare mire se nuk ishin te tyret, gjithmone me nga nje cope rroge e me ndonje vend pune qesharak. Me pas rekrutuan mercenare te dhunshem per t`i shtypur koken çdo grupimi apo inidividi qe do t`u sillte probleme ne mbajtjen e ketij pushteti fantazmagorik e diabolik. Sic del nga konkluzjonet, barbari i Vicidolit, nuk eshte krejtesisht protagonist i fitores se tij. Ate e ka ndihmuar me se shumti perkrahja e atyre mijra gjoja qytetareve qe u shiten dhe bashkepunuan me te, qe ne ditet e para te tij, perfishi Fatos Nanon dhe te vetet qe tani ankohen, duke ndare nga nje kothere me te, me mendimin se po tregoheshin me te mencur se te tjeret, sepse po mbronin interesat e tyre personale apo familjare. Po keshtu, shume qytetare dredharake, meskine, egoiste, mazokiste, u shiten teresisht, moralisht dhe fizikisht per nje cope buke, tek ai qe kish qene armiku i tyre, tek ai qe i poshteroi gradualisht, duke i bere te kujtojne se gjoja ishin bashkortake ne pushtet. Ketyre makjavelisteve, tani nuk u ka mbetur me asgje tjeter per te bere, pervec vetvrasjes, nga turpi dhe deshperimi. Ai i mashtroi, i bleu per nje cope buke dhe tani po i poshteron njerin pas tjetrit. Un lexoj drejt dhe qarte. Nuk kam frike as turp te them te verteten.
…..
nga At` Pjeter Meshkalla SJ
….”Sidomos pjesa e friksueme me kërcënime, presione, premtime e pushime nga puna, pëson torturën ma të madhën, sepse e lidhun nga kafshata e bukës, shtërngohet me mohue me gojë atë që beson; dhe kështu fushata që po bahet synon me formue një brezni pa kurajo civile, pa burrëni, opurtuniste, servile, tue prishë karakterin e Shqiptarit në dam t’Atdheut. Njerëzit kane frikë m’u takue, m’u përshëndetë rrugës me miq që janë në sy o të “prekun”. E kush po di se cilët janë! –Flitët shumë për Inkuizicionin e sot 500 vjetëve, dhe jo fort objektivisht. Po për këte të Shek. XX-të?”
Pjese nga letra e Shenjt Pjeter Meshkalles derguar Krytarit të Kësh. të Ministrave Mehmet Shehu 5 Prill 1967.
……
Duhet te jesh i shkolles se AT` Meshkalles SJ qe te kuptosh ne kohe disa gjera themelore te jetes tende, por edhe te jetes publike. Ata si AT` Meshkalla SJ e te tjere te asaj shkolle, ne nuk i duam, nuk i degjojme, sepse jemi produkt i shkollave bizantine, otomane, soc-realiste dhe kooperativiste, shkolle baltrash. Ne “i dime te gjitha” dhe kuvendojme mbi gjithcka… Ne po ne…! Dhe pastaj vjen nji katunar barbar me disa te tjere me keq se vetja dhe na genjen e na sundon per 20 vjet…!
PERBALLE NJERI-TJETRIT, PRAPAMBETJA dhe QYTETRIMI !
E para shpesh maskohet me petkun dhe ngjyrat e koheve moderne, qe i ka huazuar vone, shume vone. Ka fjale te shumta dhe lajkatare, por ne fund, sado qe perpiqet, jep shenjat e saj dalluese: -Ndaj te panjohures, reagon me frike, pabesi, dhune dhe dobesi, deri ne kufojte e vetasgjesimit, depresjonit, shperfytyrimit.-Ndaj sfidave, reagon me servilizem, nenshtrim, paburreri.Ndersa qytetrimi, si gjithmone eshte po ai, berthame e jetes, ne kohe me shi apo me diell, ne te mira e ne te veshtira. Shenja e tij dalluese mbetet: -Ndaj te panjohures reagon me ndjenje droje, kujdesi, turpi, me kuriozitet,me bashkpunim dhe optimizem.-Ndaj sfidave, reagon gjithmone me kurajo, me inicjative vetijake, pa qene nevoja te influencohet nga opinionet rrethuese apo keshillat shpesh here te gabura.Tiparet me te spikatura mes ketyre dy fenomeneve, jane: 1) frika dhe paburreria;2) droja dhe kurajo per sfida te reja.Meqenese 90% a me shume e frymemarrsve anekend botes, jane te prapambetur, gati-gati te ngjashem me kafshen, madje shpesh here mund te themi edhe kafshe te pushtuara nga Djalli, barra e veshtire i mbetes pjeses tjeter. Atij 10% apo me pak te popullsise, neper bote ashtu edhe ne vende te vecanta, i mbetet detyra e veshtire te duroje dhe te smbrapse agresivitetin, ziline, grykesine, dinakerine dhe pabesite e shtazes se Djallezuar, te cilen gabimisht ose konvencjonalisht e quajme njeri. Ne ato vende qe sot i quajme te qyteteruara, per faktin se kane perparuar e lulezuar, perqindja e vogel e njerzve te depertuar nga qyteterimi e dija, ka marre frenat e drejtimit te jetes publike e private, nepermjet nje organizimi mes vedit, per te qene te forte, energjike, te qendrueshem ne kohe, per te terhequr perpara peshen e madhe te ushtrise se te keqes, drejt asaj qe te gjithe e quajme qyteterim. Pa kete lloj organzimi mes dashnorve te perparimit e begatise, nuk do te kemi askurre e askund nje vend ideal ku thurren vargje, kendohen himne, rriten lule, derdhen lumenj vere e mberteron Dashuria. Dhe kjo nuk mund te ndodhe me ate te superkeqinterpretuaren demokraci, nepermjet sitemeve liberale apo demokratike, sespe antikultura, barbaria, dhuna, kafsheria, nuk e ka perceptimin e fjales demokraci. Pushteti merret me forma imponimi kulturor, ne emer te progresit dhe qytetrimit, e me pas administrohet ne emer te perparimit e begatise se perbashket, me Urdherimet e Zotit, qe vlejne per Njerzit por jo per kafshet. Aty ku ky proçes ka deshtuar, pra organizimi i elitave per marrjen e pushtetit, dielli eshte zene me re te zeza, kafsha mbreteron qyteteve maje institucjoneve dhe aroma e gjakut te piset te kafshes, qe derdhet cdo dite rrugeve, zevendeson aromen e luleve, aromen e qytetrimit.Ne te gjithe boten e perparuar drejton e udheheq ai 3% i shum te diturve, i shum te forteve ne moral e ne kulture, duke u organizuar mes vedit dhe duke iu imponuar kafshes se Djallezuar qe konvencjonalisht, ne menyre te gabuar e tinzare, vetquhet njeri.
…………
NE FUND, JUDA ISKARIOT VARI VETEN PREJ TURPIT E MARREZIS !
albanopoli.wordpress.com
Leave a Reply