EDLIRA DOKO
Mjaft shpirt, mjaft më vrave me puthje,
Mos u tret nëpër endje, plot zjarr,
S’e sheh si heshtja në gjunjë të lutet,
Të bësh kujdes nga sot gjer në varr?
Mjaft dritë, mjaft me fjalë të ëmbla,
Përndryshe gojëligët do na marrin më sy,
Mban mend ato fjalë që na thoshte nëna,
Kur na jepte uratën e na puthte të dy?
Dashuria është si një flakë e egër,
Që ndez dy shpirtra, vullkan në stuhi;
Dy zemra që bëjnë ziliqarë edhe mbretër
Dy zemra shembin një perandorì..!
Burimi – Facebook
Leave a Reply