Pas Luftës së Dytë Botërore, Shqipëria ishte një nga aleatet më besnike të Bashkimit Sovjetik.
Në Tiranë ngriheshin simbolet sovjetike.
Studentë shqiptarë dërgoheshin për studime në Moskë.
Ndihma ekonomike dhe ushtarake sovjetike kishte rëndësi të madhe për vendin.
Por pas vdekjes së **Josif Stalinit**, gjithçka filloi të ndryshonte.
Udhëheqësi i ri sovjetik, **Nikita Khrushchev**, nisi të dënonte kultin e Stalinit dhe kërkonte një drejtim tjetër për botën komuniste.
**Enver Hoxha nuk e pranoi.**
Shqipëria filloi të afrohej gjithnjë e më shumë me Kinën e **Mao Ce Dunit**, e cila gjithashtu po përplasej politikisht me Moskën.
Konflikti shpërtheu hapur në mbledhjen e partive komuniste në Moskë në vitin **1960**.
Delegacioni shqiptar sfidoi publikisht udhëheqjen sovjetike.
Për një shtet të vogël si Shqipëria, ishte një veprim jashtëzakonisht i pazakontë.
Pasuan ndërprerje të ndihmave, largimi i specialistëve sovjetikë dhe një konflikt i ashpër për bazën detare të **Pashalimanit** pranë Vlorës.
Në fund të vitit **1961**, marrëdhëniet diplomatike praktikisht u ndërprenë.
Shqipëria kishte sfiduar superfuqinë që vetëm pak vite më parë kishte qenë aleatja e saj kryesore.
Por historia kishte edhe një kthesë tjetër.
Më vonë Shqipëria do të prishej edhe me **Kinën**.
Dhe vendi do të përfundonte më i izoluar se pothuajse çdo shtet tjetër në Evropë.
💬 **A ju kanë treguar prindërit ose gjyshërit tuaj si flitej për Bashkimin Sovjetik në Shqipërinë e asaj kohe?**
Burimi/Facebook/N’Kohe
Leave a Reply