I bëj thirrje SPAK-ut të nisë një hetim për dyshimet mbi cenimin e sigurisë në një institucion kushtetues, si Kuvendi i Shqipërisë, dhe të sqarojë nëse janë respektuar procedurat ligjore për administrimin dhe përdorimin e pamjeve nga kamerat e sigurisë.
Publikimi në rrjetet sociale i pamjeve nga kamerat e brendshme të Kuvendit të Shqipërisë nuk është një çështje e zakonshme komunikimi politik. Është një ngjarje që ngre pikëpyetje serioze mbi mënyrën se si administrohen sistemet e sigurisë së një institucioni kushtetues.
Pamjet e kamerave të sigurisë nuk janë materiale propagande. Ato instalohen për të garantuar sigurinë e godinës, për të dokumentuar ngjarje në rast incidentesh dhe për të ndihmuar organet përgjegjëse kur është e nevojshme. Pikërisht për këtë arsye, në shumicën e vendeve demokratike, aksesi në këto regjistrime është i kufizuar dhe i kontrolluar.
Fakti që pamje të tilla përfundojnë në profile politike në rrjetet sociale ngre disa pyetje që meritojnë përgjigje publike. Kush i mori këto pamje? Kush autorizoi përdorimin e tyre? A janë respektuar procedurat ligjore dhe administrative për administrimin e regjistrimeve të sigurisë? Dhe mbi të gjitha, kush mban përgjegjësi nëse janë shkelur rregullat?
Mazhoranca socialiste, si forca që drejton Kuvendin dhe qeveris vendin, ka detyrimin të japë shpjegime të plota. Heshtja nuk e zgjidh problemin. Përkundrazi, ajo ushqen dyshimet se standardet e sigurisë institucionale mund të jenë zëvendësuar nga interesi për propagandë politike.
Sot publikohen pamje ku shihet një deputet duke ecur në korridoret e Kuvendit. Nesër, çfarë garancie ka se nuk do të publikohen lëvizjet e delegacioneve të huaja, takimet institucionale apo momente të tjera që lidhen me funksionimin normal të shtetit? Siguria nuk matet nga përmbajtja e një videoje, por nga fakti nëse sistemi mund të përdoret jashtë rregullave.
Një shtet serioz nuk lejon që kamerat e sigurisë të shndërrohen në mjet komunikimi politik. Çdo përdorim i tyre duhet të jetë i dokumentuar, i autorizuar dhe i justifikuar. Në të kundërt, dëmtohet besimi i qytetarëve te institucionet dhe krijohet një precedent i rrezikshëm.
Në vend që të përdoren regjistrimet e kamerave për të prodhuar narrativë politike, mazhoranca duhet të japë llogari për mënyrën se si mbrohen sistemet e sigurisë së Kuvendit. Transparenca nuk nënkupton publikimin e regjistrimeve të kamerave të sigurisë. Transparenca nënkupton respektimin e ligjit, mbrojtjen e institucioneve dhe përgjegjësi për çdo dyshim mbi administrimin e tyre.
Nëse gjithçka është bërë sipas ligjit, institucionet duhet ta provojnë. Nëse jo, qytetarët kanë të drejtë të kërkojnë hetim të plotë dhe përgjegjësi për çdo shkelje të mundshme. Siguria e Kuvendit nuk është pronë e një partie politike. Ajo është pjesë e sigurisë institucionale të Republikës së Shqipërisë dhe duhet të trajtohet me seriozitet maksimal.
Burimi/Facebook
Leave a Reply