Po e nis me emrin tim.
Sepse fjala pa emër është frikë.
Dhe frika është ajo që na ka mbajtur të ndarë, të përkulur, të heshtur.
Jemi ndarë me shekuj – dhe gjithmonë kemi humbur
Na kanë pushtuar me armë.
Na kanë sunduar me frikë.
Na kanë qeverisur duke na përçarë.
Por pushtuesi më i rrezikshëm nuk është ai që vjen nga jashtë.
Është ai që na mëson të themi:
S’është puna ime.
S’është shtëpia ime.
Mos bëj zë, se qeveria të bën keq.”
Kjo është filozofia që na ka mbajtur mbrapa.
Na ndanë në parti.
Na ndanë në besime.
Na ndanë në krahinë.
Na ndanë në zili.
Na mësuan të urrejmë njëri-tjetrin më shumë sesa padrejtësinë.
Dhe ndërsa ne ziheshim mes nesh, ata ndanin tokën, fondet, pasurinë.
Do të thonë: “Ku ishte Rrjolli kur u prish Astiri? Kur u prek Unaza? Kur u ngritën protesta në Durrës?”
Po e them qartë:
Unë kam qenë në shumë protesta në Shqipëri.
Sepse padrejtësia nuk ka adresë fikse.
Sot është Rrjolli.
Dje ishte diku tjetër.
Nesër mund të jetë shtëpia jote.
Gabimi ynë ka qenë se kemi reaguar të ndarë.
Një zonë sot, një qytet nesër.
Një grup sot, një tjetër nesër.
Asnjëherë si një trup i vetëm.
Ky artikull nuk është për turmën. Është për institucionet.
Po ju drejtohem institucioneve:
Ligji nuk është pronë private.
Policia nuk është palë në konflikt.
Shteti nuk është ortak me më të fortin.
Nëse qytetari që mbron pronën ndjehet i vetëm përballë uniformës, atëherë kemi krizë besimi.
Dhe kur bie besimi, bie autoriteti moral i shtetit.
Institucionet nuk maten me forcë.
Maten me drejtësi.
Nuk kërkoj përplasje. Kërkoj përgjegjësi.
Nuk bëj thirrje për dhunë.
Nuk bëj thirrje për urrejtje.
Bëj thirrje për:
Barazi reale para ligjit
Transparencë në çdo vendim publik
Hetim të paanshëm për çdo pretendim dhune
Dialog me qytetarët, jo imponim
Sepse toka nuk është thjesht pronë.
Është identitet.
Është histori.
Është siguri për fëmijët.
Duhet një herë e parë
Duhet një herë e parë që të mos themi:
“Le ta zgjidhin vetë.”
Duhet një herë e parë që të mos kemi frikë nga pushteti.
Sepse pushteti buron nga qytetari.
Duhet një herë e parë që politika ta kuptojë:
Populli nuk është turmë.
Populli është sovran.
Jo për parti.
Jo për flamuj politikë.
Por për parim.
Nëse sot bashkohemi për drejtësi, nesër politika do ta dijë se qytetari nuk blihet me favore.
Mesazh për ata që thonë “mos bëj zë”
Zëri i drejtë nuk është krim.
Kërkesa për barazi nuk është rebelim.
Transparenca nuk është armiqësi.
Frika është arma e atij që nuk do llogari.
Nëse heshtim sot nga frika, nesër frika bëhet normë.
Dhe atëherë nuk do të kemi më as tokë, as zë, as dinjitet.
Bashkimi është mësimi më i madh
Jo bashkim kundër dikujt.
Por bashkim për drejtësinë.
Jo për të rrëzuar shtetin.
Por për ta forcuar atë mbi ligj të barabartë.
Sepse një popull i ndarë qeveriset lehtë.
Një popull i bashkuar respektohet.
Sot është Rrjolli.
Por në të vërtetë është Shqipëria.
Mos ta humbim edhe këtë provim historik.
Paulini Macaj
Qytetar shqiptar që beson se drejtësia fillon kur frika mbaron.
Burimi/Derguar nga vete Autori
Leave a Reply