Në ndihmë të diskutimit e përbashkët për (mos) humanizmin tonë. Kjo thënie e Aristotelit është mjaft e thellë sepse godet dallimin midis intelektit (mendjes) dhe karakterit (zemrës). Në filozofinë e tij, këto dy elemente duhet të ecin krah për krah.Zbërthim i kuptimit të saj në jetën tonë:
1. Intelekti pa Emocion
Mendja përfaqëson logjikën, faktet dhe aftësitë teknike. Megjithatë, një njeri mund të jetë shumë i zgjuar apo i shkolluar,
por nëse nuk ka “edukimin e zemrës” (ndjenjën e moralit, ndershmërinë dhe ndjeshmërinë),
ai mund t’i përdorë ato njohuri për të dëmtuar të tjerët ose vetëm për përfitim personal.
2. Formimi i Karakterit
Për Aristotelin, qëllimi i vërtetë i edukimit nuk ishte thjesht të mbushje kokën me informacione, por të bëheshe një person i virtytshëm.
Edukimi i zemrës do të thotë të mësosh:
1.Empatinë: Të kuptosh dhe të ndjesh për të tjerët.
2. Etikën: Të dish të dallosh të duhurën nga e gabuara.
3.Vetëkontrollin: Të menaxhosh emocionet dhe dëshirat e tua.
4. “Eudaimonia” (Mirëqenia)
Aristoteli besonte se njeriu mund të arrijë lumturinë e vërtetë (Eudaimonia) vetëm duke jetuar në mënyrë të virtytshme.
Një mendje e edukuar mund të të japë një punë të mirë, por vetëm një zemër e edukuar mund të të japë një jetë të plotë dhe kuptimplotë.
Pse është kritike sot?
Në kohën e Inteligjencës Artificiale dhe teknologjisë, ne kemi akses në informacione pafund.
Por, siç thotë thënia, nëse sistemi ynë arsimor fokusohet vetëm te notat dhe diplomat (mendja) dhe harron të kultivojë mirësinë dhe integritetin (zemrën),
ne krijojmë një shoqëri me individë të aftë teknikisht, por të varfër shpirtërisht.
Me pak fjalë:
1.Dituria pa moral është e rrezikshme;
2.Morali pa dituri është i pafuqishëm;
3.Të dyja së bashku formojnë njeriun e plotë.
Ditë të mbarë!
A.
Burimi/Facebook
Leave a Reply