7 janar 2026…… Pikërisht 83 vjet më parë, në një dhomë hoteli në katin e 33-të të Hotel New Yorker, Nikola Tesla u largua nga kjo botë…
I vetëm.
I varfër.
I harruar nga shumica.
Me disa dollarë në xhep dhe të gjithë të ardhmen e njerëzimit në kokën e tij.
Ai nuk ishte njeri i zakonshëm.
Ishte magjistari që bëri rrymën alternative të vallëzonte, që mundi Edisonin në “luftën e rrymave” dhe i dha botës energjinë elektrike moderne.
Ishte ai që imagjinoi motorët pa furça, që ëndërroi transmetimin e energjisë pa tel, që pa radion para Marconit, rrezet X para Röntgenit, radarin para se të ekzistonte fjala për ta përshkruar atë.
Gjykata Supreme e SHBA-së, vite pas vdekjes së tij, ia riktheu patentën e radios:
tepër vonë për të, tamam në kohë për historinë.
Tesla nuk punoi për famë apo para.
Ai refuzoi miliona dollarë nga Westinghouse, që të mos ngarkonte konsumatorët me honorare të padrejta.
Ai i prishi kontratat, hoqi dorë nga pasuritë, sepse besonte se progresi duhet të ishte një dhuratë për njerëzimin, jo një çështje private.
Ai jetoi për idenë, jo për llogarinë e tij bankare.
Megjithatë, ai i mbylli ditët duke ushqyer pëllumba në dhomën e tij, duke folur me ta si me miqtë.
I bindur se njëri, në veçanti, ishte një lajmëtar dashurie.
Ekscentrik.
Vizionar.
I keqkuptuar.
E quanin të çmendur sepse fliste për energjinë e lirë të nxjerrë nga atmosfera, për komunikimet planetare, për një botë të ndriçuar pa tela, pa kufij, pa termocentrale.
Ata gaboheshin.
Sot ne i karikojmë telefonat tanë pa kabllo.
Ne përdorim Wi-Fi kudo.
Ne ëndërrojmë për rrjete globale, të rinovueshme dhe të përbashkëta të energjisë elektrike.
Çdo gjë mban firmën e tij, edhe kur nuk e dimë.
Nikola Tesla vdiq në varfëri,
më 7 janar 1943.
Por idetë e tij nuk vdiqën me të.
Ato vazhduan të shkëlqenin.
Si drita që ai donte të shkëlqente rreth ekuatorit.
Si një unazë e Saturnit.
Faleminderit, Nikola.
Koha ka qenë gjykatësi.
Dhe ka vendosur: kishe të drejtë…
Solli për ju: Fatmir Shqarri…
Burimi/Facebook/Mësimi
Leave a Reply