Me telefonoj Margarita Xhepa,dje pasdite
Zëri i dridhej ndërsa,më fliste
Nga Spitali dola,para ca ditësh
Ambulancën pres,sërisht kthehem
Dhe njëherë zërin,t’u nigjoj mendova
Miqve te zemrës,që fort i desha
Jam rënd keq,s’më mbajnë këmbët
Fryma më merret,trupi më dridhet
Nuk di si ndahem,kësaj here
Më duket vetja,se e kam pas dere…
Jo të lutem,mos u ligështo
Bëju e fort,mos u dorzo
Ti je heroina,artiste e madhe
Patjeter do ja hedhësh,edhe kësaj rradhe
Shpirtin ma këputi,kjo grua ikonë
Që bëri kaq shumë,për kombin tonë
S’meriton të vuaj,zonja Margaritë
Dhe nga tonat ti japin,sikur ca ditë
Të gjithë të lutemi,t’ja letësojmë dhimbjen
Zoti na nigjon,për Margaritën
Qindra mijëra role,të luajtura nëpër skena
Kur i kujtojmë,na dridhet zemra
Sekuencat e filmave,apo teatrove
Në ishte Margarita,gozhdoheshim karrigeve
Me ty të gjithë jemi,kurajo vetëm
Qindra mijëra fansa,për ty po luten
Siç festuam,nëntëdhjetë vjetorin vjet
Dhe shekullin do ta bëjmë,patjetër Margarit
Demir Rusi
Burimi/Facebook
Leave a Reply