Si i shembi barrierat e kundërshtarëve të tij për të disatën herë radhazi…
Ata që e shpallën Sali Berishën “të mbaruar” duhet të përtypin një realitet që nuk u pëlqen: ai është ende aty, më i fortë se kurrë, duke u përgatitur për një tjetër betejë elektorale. Dhe për të kompletuar ironinë e fatit për kundërshtarët e tij, Berisha ka bërë një lëvizje që jo vetëm i sfidon, por edhe i përqesh: ka angazhuar Christopher LaCivita, arkitektin e fushatës së Donald Trump, për të drejtuar fushatën e tij. Kjo jo vetëm që e çon betejën politike në një nivel të ri, por u kujton të gjithëve se, pavarësisht goditjeve që ka marrë, ai vazhdon të luajë në ligën e të mëdhenjve.
Kur “drejtësia” dështoi ta ndalonte
Për një vit të tërë, Berisha u mbajt në arrest shtëpiak, një masë që u propagandua si shembulli i madh i një drejtësie të pavarur, e cila, për një arsye të mistershme, bëhet gjithmonë e guximshme kur vjen puna për të hetuar kundërshtarët e pushtetit. Dhe çfarë ndodhi gjatë këtij viti? A u dobësua ai? A u zhduk nga skena politike? Aspak. Nga shtëpia, ku teorikisht duhej të ishte i izoluar, ai vazhdoi të drejtonte opozitën, të komunikonte me mbështetësit dhe të organizonte protesta. Në vend që ta mënjanonte, arresti shtëpiak e shndërroi atë në një simbol të opozitës kundër një pushteti gjithnjë e më arrogant.
Dhe kështu, kur në fund u lirua, në vend që të gjente një Berishë të dorëzuar dhe të lodhur, kundërshtarët e tij u përballën me të njëjtin politikan të vjetër, të palëkundur dhe gati për luftë. Dhe si për të vulosur rikthimin e tij, ai bëri një lëvizje që askush nuk e priste: angazhoi një nga strategët më të fuqishëm të fushatave elektorale në SHBA për të drejtuar fushatën e Partisë Demokratike.
Panik në kampin kundërshtar
Nëse deri dje po përpiqeshin të gjenin mënyra për ta shpallur të parëndësishëm, sot kundërshtarët e Berishës kanë një problem të ri: si t’i përgjigjen një fushate që tashmë ka marrë një dimension ndërkombëtar?
Mediat e afërta me pushtetin po përpiqen ta minimizojnë këtë zhvillim, duke u përqendruar te lidhja e LaCivita me Donald Trump, me shpresën se ky fakt do ta dëmtojë Berishën në sytë e shqiptarëve. Por problemi i tyre është se, ndryshe nga sa shpresonin, kjo lëvizje nuk e bën Berishën të duket si një politikan në perëndim, por si një lider që po luan me rregullat e mëdha të politikës globale.
Dhe këtu qëndron ironia e madhe: ndërsa kundërshtarët e tij përpiqen ta paraqesin si të vjetruar dhe jashtë loje, ai po sjell në Shqipëri strategjitë dhe mendësinë e fushatave të mëdha. Ndërsa ata vazhdojnë të mbështeten te propagandistët lokalë dhe te retorika boshe, ai po ndërton një fushatë që shkon përtej kufijve shqiptarë.
Rikthimi i Berishës: më shumë se një betejë politike
Nëse ka diçka që e ka bërë Berishën të pamposhtur në politikën shqiptare, është aftësia e tij për të mbijetuar, për të përshtatur strategjitë dhe për të mos u dorëzuar kurrë. Ai është një nga ata politikanë që kundërshtarët e tij e kanë varrosur politikisht më shumë herë sesa kanë fituar zgjedhje. Dhe sa herë që e kanë shpallur të “përfunduar”, ai ka dalë edhe më i fortë.
Fushata e 11 majit nuk është thjesht një betejë për pushtet, por një sfidë ekzistenciale për opozitën dhe për vetë sistemin politik shqiptar. Me këtë lëvizje, Berisha ka treguar se nuk ka ndërmend të bëjë një fushatë simbolike apo thjesht të mbetet në histori si një figurë rezistence. Ai ka hyrë në këtë betejë për të fituar. Dhe nëse historia ka treguar diçka, është se ata që e kanë nënvlerësuar gjithmonë kanë përfunduar duke e paguar shtrenjtë këtë gabim.
A do të jetë ky rikthimi i madh i Berishës apo një përpjekje e fundit? Kjo mbetet për t’u parë. Por një gjë është e sigurt: ata që menduan se mund ta nxirrnin nga loja, sot duhet të përgatiten për një betejë që nuk e kishin llogaritur. Dhe kjo, më shumë se çdo gjë tjetër, është një fitore e tij.
Burimi/Facebook
Leave a Reply