
I rritëm fëmit,
Me mund e me djers,
Tash vetëm kojshit,
Shohim n’prag të ders.
‘
Kurr’ mendja s’na shkoj,
Se do t’rrim n’vetmi,
Shpirti na përvloj,
Edhe tash n’pleqni.
S’ka ma keq për ne,
Se me ndej pa fmi,
I ke e s’i ke,
Po i dishrojm’ n’pleqni.
Buza sot na dridhet,
Thinjat na kanë dalë,
N’shpi ma kush nuk mblidhet,
S’na thot kush një fjalë.
Djerr po na rrin toka,
Shpijat i mbloj bari,
Fmit po i gzon bota,
Pse kët fat shqiptari.
Ramazan Çeka
Burimi/Facebook


Leave a Reply