…ku nuk eshte vend i njohjes tone
Keshtu te shkruar para se te largohem
Se do largohem
Po ta la si nji gdhendje e njejt
.. pik”loti ngrire nishan nen syrin tim te djathte
Pikerisht aty ku u mbyten varkat e shpreses
Se une nga ketu do largohem
Do ta quaj si “ikja e nentedhjetes”
.. larg shtepise
Udhes me tatepjeta plot
E shenderruar si kembet e dhise
Nga ketu ku te gjithe…qeshin dritareve imagjinare
Dhe thone e ç’nuk thone
Per ke nuk njohin ..
..e kurre nuk e kane takuar
Ndërsa une prita gjate te perqafoj
Varken e fundit ne detin e dallgezuar
Aty…nen velat e grisura
Te kriprave perzier me shprese
Dashurine tende….nje jete
Se njoha dot
Ketu ka zgerdhirje te trishta
Te shoh si reshkitje
Dhe thirrje e ngjyer ende me deshira
Qe kurre si provove
Qe kurre nuk I preke
Po i ngarkove sikur te tuat
Asaj shpines shtrige e kerrusur
Qe kerkon ende ngopje
Ende te kafshosh me dhemb qe shpojne shpirtera
Nga te tua puthje helmuar
Po iki..pa kthim
Ti kthehu te ky varg
Kur te kujtohesh per numrin 1
Jam une….keshtu u njohem.
(Nga cikli i te pathenave)
Madi 15 maj 2024
Burimi/Facebook
Leave a Reply