……Se çmu kujtua nje ndjesi e bukur dhe perpara mu shfaqen ca karamele té embèla , ca bombone apo hallva te prera bukur qè tè dhimseshin tua prishje simetriné e tyre te prerjes !
Ashtu them tani sepse jane kujtime té embela po atehere mezi prisnim kohèn qè te dilnim nga shkolla dhe ta blenim!
…… Vraponim me vrap kush ta blinte I pari sepse nuk kishte shume nè atè kohe dhe mund te ngelnim vetém me pese lek buk gruri né dorè edhe até nèse e kishim !
Ato hallvat pesè lekeshe tè kohès, sa shpejt shkriheshin nè dore edhe kur I mbaronim perseri lepinim gishtat me ndjesine e embel deri ne shpi .
……..Mu kujtua karamelja , qe kur vinte dikush per vizite ne shpi , femijeve na sillnin gjithmone diçka , çfare ju qellonte dhe nese sillnin biskota i haja , nese karamele i ruaja dhe i merrja me vete né shkollè ! Jo tè gjithe kishin dhe uné i ndaj a me te tjeret , por per kete karamele qe po shkruaj sot e ruajta dhe fsheha deri sa ti vinte momenti i dhurimit , nje moment qè nuk e harrova asnjehere dhe sot po shkruaj dicka ndryshe , per te thyer pak monotoninè e poezise qè jam bère m’vartèse e saj dhe jo vetém !
Ishim tè vegjèl por dhe atehere dallohesha per çapkene dhe vajze llastare e lindur mbas kater vellezerish!
……. Karamelja qè mu kujtua tani ka historinè e saj njè histori e shkurter , por e bukur nè modestinè e kohes sè atehershème te hirtè por tè bukura ! Sapo mbaruam mesimin u vonuam nè oborrin e shkolles dhe uné harrova se kisha per te ecur gjate pèr te arritur nè shpi ! Ne xhepin tim kisha fshehur
nje karamele dhe mezi prisja qé dikush te dilte nga mesimi pèr tè vazhduar pak rrugèn qè mè percillte ! Ne ishim femijè por shtati ndryshonte nè zhvillimin e tij dhe pse nè heshtje kuptonim çdo gjè.
……… Dikush mè hodhi dorèn nè qafè dhe vazhduam rrugèn te dy si adoleshentè tè vegjèl qè ishim ! Sa e bukur Ishte ajo rrugè unè kisha futur doren né xhep dhe mbaja nè grusht karamelen qe kisha ruajtur pèr atè dhe njekohesisht rruga behej gjithnje e mè e shkurter , nuk doja qe te kishte mbarim dhe per njè çast ndalova tè shikoja karamelen e cila sa nuk kishte dalè nga letra e saj qe mbèshtillej . E nxora doren dhe karamelja ishte s‘qullur nga duart e nxehta tè miat qè nxirrnin avullin e adoleshences sè vogèl!
……… Mè erdhi shumè turp dhe zura tè qaj !
Ai nuk dinte qè uné kisha ruajtur karamelen pèr t’ja dhuruar atij . Mè perqafoj dhe unè mora guximin ti tregoja perse po qaja dhe karamelja akoma shterngohej nè grushtin tim edhe pse e s’qullur ajo mbante brenda embelsine e saj e jo vetém por gjithè embèlsinè e adolishences tonè !
Ai me xhentilesen e tij u mundua te mè qetesonte duke mè thènè ti je karamelja ime dhe tè dy perseri do ta ndajmè dhe buzet tona qè nxirrnin flakè u embelsuan nga karamelja qè unè kisha ruajtur pèr atè por mè perkiste dhe mua !
………Dhe ajo karamele ngeli simbol i viteve tè femijerise tone sè cilès nuk i humbi shija asnjehere , ajo nuk mbillet qè tè mbijè perseri por ruhet e freskèt diku nè xhepat e fshehur tè secilit qè ka pèrjetuar adoleshencè tè fjetur dhe tè heshtur nè èmbèlsinè e karameles sè kohès !
Njè improvizim i shkurter por I bukur i historive te heshtura te adoleshences ndèr vite !
Bujana Malaj Londer!
Burimi/Facebook
Leave a Reply