Ai ishte ngatërresaxhi i madh.Atje ku ishte sherri dhe shamataja do gjeje edhe syfetsëzin.
More tha një burrë i mënçur ky ii mallkuara do jet rritur në djepin e shejtanit.
Nese vitet po iknin dhe të mallkuarit po i mblidhej litari pas qafe,mirpo si kishte rehat shpirti po bërë zarare e ngatërresa.
Një natë thirri djemtë e tij dhe ju dha amenitin e fundit.
Dëgjoni këtu bijtë e mi:Mua po më vjen fundi,po kur të vdes unë, do më varrosni natën pa i thënë askujt.Pastaj do më mbuloni më vini litarin në grykë dhe do me lini sipër varrit te koka.
Si urdhrin o baba i thanë amanetin s’e tret dheu.
Erdhi ora që u nda nga jeta i mallkuari dhe djemtë sipas amanetit vepruanë,nuk i pa askush.
Të nesërmen në mëngjes dikujt i ra rruga nga varret ,kur e pa u çudit,dhe aq më tepër me litarin mbi varr.
Vuri duart mbi kokë dhe e hapi lajmin në fshat.
U mblodhën burrat e fshatit njoftuanë dhe qeverinë e asaj kohë.
Vajti edhe xhandari kur e pa skenën tha këtu ka skenë krimi ,dhe urdhëroj hapjen e varrit.Kur e hapën i gjetën litarin në fyt.
Edhe burrat edhe xhandari u çuditën dhe bënë uuuuuuuaaaa ç’paska bërë vak!i.Mori fjalën Xhandari tregoni kush e vari se do t’u dhj….s në hu.
Aman more zoti Xhandar se nuke kemi mbytur.Mirpo a i mbushej mëndja Xhandarit?
Fut e bjerë i bëri burrat e fshatit pilaf.
Përmes dhimbjes dhe lotëve pe drurit që hëngri një burrë i mënçur tha:
Ky mu…..t -mu….ti le sa qe gjallë na ngatërroj po edhe i vdekur nuk na la rehat.?
Mirpo për ironi të fatit historia përsëritet!
Qënka një binjaku i atij edepsëzit që edhe pas vdekjes fshati do hajë dru.
Burimi/Facebook
Leave a Reply