PASHKËT – FESTË E TË GJITHA FESTAVE

Pashkët janë një ngjarje e një misteri hyjnor. Misteri i ngjalljes së Krishtit na siguron neve, që prej vdekjes është jeta, prej pikëllimit gëzimi, kështu u bë dhe u fillua një fillim i një jete të re. Koha e jonë, rruga e jetës sonë vrapon ndërmjet ngjalljes së Jezusit dhe zbulesës së fuqisë së tij. Ne shikojmë në dritën dhe me syrin e fesë dhe me syrin e zemrës.

Pashkët janë një fitore mbi vdekjen! Pashkët janë një perspektivë e ardhmërisë për mbarë njerëzimin. Jezusi jeton! Ai u mundua dhe e përjetoi vdekjen në kryq, por ai u ngjall dhe jeton, është në mesin tonë: me ty, me mua, me ne të gjithë. Si i Kryqëzuar e si i Ringjallur u bë dhe bëhet Shëlbues i të gjithë njërëzimit. Bashkësitë tona të krishtera shkojnë së bashku me Krishtin prej vdekjes në jetë-në Ringjalljen e tij. Jezusi tha: “Unë jam Ringjallja dhe Jeta: kush beson në mua, edhe nëse vdes, do të jetoj. Edhe kush jeton edhe beson në mua, nuk do të vdesë kurrë“ (Gj 11.25-26).

Besojma e madhe e Niceo-Konstantinopolit, të cilën e lusim për çdo të diele e festa të mëdha, dëshmon, se Biri i Zotit prej dashurisë së madhe “… u bë njeri. Dhe u kryqëzua për ne nën Poncin Pilat; pësoi dhe u vorros, dhe u ngjall të tretën ditë sipas Shkrimeve, e u ngrit në qiell dhe rri në të djathtën e Atit …”

Këto fjalë të Besojmës e theksojnë misterin qendror të besimit krishterë. Pashkët, festa e ngjalljes së Jezu Krishtit është festa më e vjetra dhe më e larta e të gjitha festave krishtere. Sipas një fjale të shën Gregorit të Nisës (+ 390), ipeshkëv: “Kjo festë i kapërcenë, i tejkalonë të gjitha të tjerat ditët festive, sikur që shkëlqimi apo ndriçimi i diellit i rrezon të gjithë yjet”.

Pashkët sa i përket kremtimit janë gjithmonë të levizshme. E “Diela e Pashkëve” kremtohet gjithmonë në të dielën e parë pas të hënës së parë të plotë në pranverë. Pra, mund të bie gjithmonë mes 22 marsit dhe 25 prillit. Sipas terminit festiv të Pashkëve, edhe termini bie për të mërkurën e përhime (mes 4 shkurtit dhe 10 marsit), për ngritjen e Krishtit në qiel (40 ditë pas Pashkëve), për Rrëshajë (50 ditë pas Pashkëve) dhe për ditën e Korpit të Krishtit (61 ditë pas Pashkëve).

â—Š PASHKËT JANË NJË FESTË E NGJALLJES SË KRISHTIT!

Kjo ngjarje është një mister i Zotit. Misteri i ngjalljes së Krishtit neve na siguron, që prej vdekjes është jeta, prej pikëllimit gëzimi, prej errësirës drita, kështu u bë dhe u fillua një fillim i ri i një jete të re me të Ringjallurin. Filloi një epokë e re për tërë njerëzimin. Koha e jonë, rruga e jetës sonë vrapon ndërmjet ngjalljes së Jezusit dhe zbulesës së fuqisë së tij hyjnore. Ne shikojmë në dritën dhe me syrin e fesë dhe me syrin e zemrës të hapur dhe me besim të plotë për këtë ngjarje shëlbimprurëse për ne, pra për sëlbimin tonë. Pashkët janë një fitore, një triumf mbi vdekjen e mëkatin! Pashkët janë një perspektivë e ardhmërisë për mbarë njerëzimin. Jezusi jeton!

Ai u mundua dhe e përjetoi vdekjen në kryq, por ai u ngjall dhe jeton, është në mesin tonë: me ty, me mua, me ne të gjithë. Si i Kryqëzuar, e si i Ringjallur u bë dhe bëhet Shëlbues i të tërë njërëzimit. Pa besim në të Ringjallurin, pa kremtim të ngjalljes së Krishtit, pa kremtimin e Pashkëve nuk mund ta kremtojmë asnjë festë. Pashkët janë festë e të gjitha festave!

Pashkët janë një perspektivë ardhmërie. Lajmi i Pashkëve është: rrugë e interpretimit dhe e besimit, pra të kuptosh, për të besuar dhe të besosh, për të kuptuar! Kur mendojmë mbi ngjalljen e Krishtit, atëherë Pashkët janë:

â—Š FESTË E JETËS: sepse Jezu Krishti kthehet prej vdekjes në jetë, që edhe ne të kemi jetë. Ai bëhët jetë – dhënës dhe garantues për jetën e pasosur. Kjo jetë që na dhuron neve është jetë e të Ringjallurit duke kaluar prej vdekjes në ringjallje. Jezusi thotë: “Unë jam Ringjallja dhe Jeta: kush beson në mua, edhe nëse vdes, do të jetojë. Edhe kush jeton e beson në mua, nuk do të vdesë kurrë” (Gjn 11 11,25-26). Kjo është një vepër hyjnore! Jezu Krishti është ringjallur dhe lajmi i tij është gjithmonë i gjallë, sepse ai jeton është në mesin tonë. Pashkët do të thotë: nëpërmes Krishtit erdhi shpresa e re, drita e re dhe jeta e re në botë. Jeta prej Zotit është më e fortë se vdekja!

â—Š FESTË E PAQËS: sepse fjalët e para të të Ringjallurit ishin fjalët e paqës, duke i përshëndetur nxënësit e vet me „Paqa qoftë me ju!“. O Zot, Jezu Krisht

PASHKËT
FESTË E TË GJITHA FESTAVE

L 1: Vap 10,34a.37-43; L 2: Kol 3,1-4 (ose: 1 Kor 5,6b-8); Ungjilli: Gjn 20,1-18
Pashkët janë një ngjarje e një misteri hyjnor. Misteri i ngjalljes së Krishtit na siguron neve, që prej vdekjes është jeta, prej pikëllimit gëzimi, kështu u bë dhe u fillua një fillim i një jete të re. Koha e jonë, rruga e jetës sonë vrapon ndërmjet ngjalljes së Jezusit dhe zbulesës së fuqisë së tij. Ne shikojmë në dritën dhe me syrin e fesë dhe me syrin e zemrës.
Pashkët janë një fitore mbi vdekjen! Pashkët janë një perspektivë e ardhmërisë për mbarë njerëzimin. Jezusi jeton! Ai u mundua dhe e përjetoi vdekjen në kryq, por ai u ngjall dhe jeton, është në mesin tonë: me ty, me mua, me ne të gjithë. Si i Kryqëzuar e si i Ringjallur u bë dhe bëhet Shëlbues i të gjithë njërëzimit. Bashkësitë tona të krishtera shkojnë së bashku me Krishtin prej vdekjes në jetë-në Ringjalljen e tij. Jezusi tha: “Unë jam Ringjallja dhe Jeta: kush beson në mua, edhe nëse vdes, do të jetoj. Edhe kush jeton edhe beson në mua, nuk do të vdesë kurrë“ (Gj 11.25-26).
Besojma e madhe e Niceo-Konstantinopolit, të cilën e lusim për çdo të diele e festa të mëdha, dëshmon, se Biri i Zotit prej dashurisë së madhe “… u bë njeri. Dhe u kryqëzua për ne nën Poncin Pilat; pësoi dhe u vorros, dhe u ngjall të tretën ditë sipas Shkrimeve, e u ngrit në qiell dhe rri në të djathtën e Atit …” Këto fjalë të Besojmës e theksojnë misterin qendror të besimit krishterë. Pashkët, festa e ngjalljes së Jezu Krishtit është festa më e vjetra dhe më e larta e të gjitha festave krishtere. Sipas një fjale të shën Gregorit të Nisës (+ 390), ipeshkëv: “Kjo festë i kapërcenë, i tejkalonë të gjitha të tjerat ditët festive, sikur që shkëlqimi apo ndriçimi i diellit i rrezon të gjithë yjet”.

◊ PASHKËT JANË NJË FESTË E NGJALLJES SË KRISHTIT!
Kjo ngjarje është një mister i Zotit. Misteri i ngjalljes së Krishtit neve na siguron, që prej vdekjes është jeta, prej pikëllimit gëzimi, prej errësirës drita, kështu u bë dhe u fillua një fillim i ri i një jete të re me të Ringjallurin. Filloi një epokë e re për tërë njerëzimin. Koha e jonë, rruga e jetës sonë vrapon ndërmjet ngjalljes së Jezusit dhe zbulesës së fuqisë së tij hyjnore. Ne shikojmë në dritën dhe me syrin e fesë dhe me syrin e zemrës të hapur dhe me besim të plotë për këtë ngjarje shëlbimprurëse për ne, pra për sëlbimin tonë. Pashkët janë një fitore, një triumf mbi vdekjen e mëkatin! Pashkët janë një perspektivë e ardhmërisë për mbarë njerëzimin. Jezusi jeton!
Ai u mundua dhe e përjetoi vdekjen në kryq, por ai u ngjall dhe jeton, është në mesin tonë: me ty, me mua, me ne të gjithë. Si i Kryqëzuar, e si i Ringjallur u bë dhe bëhet Shëlbues i të tërë njërëzimit. Pa besim në të Ringjallurin, pa kremtim të ngjalljes së Krishtit, pa kremtimin e Pashkëve nuk mund ta kremtojmë asnjë festë. Pashkët janë festë e të gjitha festave!
Pashkët janë një perspektivë ardhmërie. Lajmi i Pashkëve është: rrugë e interpretimit dhe e besimit, pra të kuptosh, për të besuar dhe të besosh, për të kuptuar! Kur mendojmë mbi ngjalljen e Krishtit, atëherë Pashkët janë:
◊ FESTË E JETËS: sepse Jezu Krishti kthehet prej vdekjes në jetë, që edhe ne të kemi jetë. Ai bëhët jetë – dhënës dhe garantues për jetën e pasosur. Kjo jetë që na dhuron neve është jetë e të Ringjallurit duke kaluar prej vdekjes në ringjallje. Jezusi thotë: “Unë jam Ringjallja dhe Jeta: kush beson në mua, edhe nëse vdes, do të jetojë. Edhe kush jeton e beson në mua, nuk do të vdesë kurrë” (Gjn 11 11,25-26). Kjo është një vepër hyjnore! Jezu Krishti është ringjallur dhe lajmi i tij është gjithmonë i gjallë, sepse ai jeton është në mesin tonë. Pashkët do të thotë: nëpërmes Krishtit erdhi shpresa e re, drita e re dhe jeta e re në botë. Jeta prej Zotit është më e fortë se vdekja!
◊ FESTË E PAQËS: sepse fjalët e para të të Ringjallurit ishin fjalët e paqës, duke i përshëndetur nxënësit e vet me „Paqa qoftë me ju!“. O Zot, Jezu Krisht, ti u ke thënë apostujve të tu: “Po ju lë paqën, po ju jap paqën time”, mos i shiko mëkatet tona, por fenë e Kishës sate; jepi asaj, na jep neve, familjeve tona dhe mbarë popujve anembanë botës, sipas vullnesës sate, paqe dhe bashkim. Ti që jeton e mbretëron në shekuj të shekujve. Krishti është paqa jonë. Paqa e Krishtit qoftë përherë me ju!
◊ FESTË E DRITËS: Kjo dritë është një dritë e dhuruar prej Zotit, si dritë hyjnore, sepse vet Krishti është Dritë e gjallë. Ai është ndriçim i diellit, që me hirin e vet shëndrit, ndriçon krejtësisht zemrat tona, sepse errësira e mëkatit u shua. Jezu Krishti, është Drita e vërtëtë, që shëndriti në botë, që bota mos ta përjetoj e mos të jetoj më në errësirën e mëkatit, por të jetoj në Dritën e gjallë, që nuk shuhet kurrë. Kjo dritë ka për qëllim, që ne me jetën tonë të jetojmë në këtë dritë të shëndritur me dhuratën e qiriut të Pashkëve!
◊ FESTË E NGADHËNJIMIT: Në këtë Ditë të Pashkëve Krishti triumfoi mbi mëkatin dhe mbi vdekjen. Drita mbi humnerën, e mira mbi të keqën, dashuria mbi urretjen, falja mbi mëkatin.
◊ PASHKËT FESTË KALIMI: “Jezu Krishti kaloi, nëpër mundime, prej vdekjes në jetë; ai na i hapi zemrat tona, që të besojmë në Ringjalljen e tij. Kjo është një rrugë në të cilën edhe ne kishim mundur të kalojmë, pra, prej vdekjës në jetë” (Shën Augustini). Kështu është bërë kjo e njohur, Pashkët si simbol kalimi apo shndërrimi: prej territ në dritë, prej pikëllimit në gëzim, prej urretjes në paqë dhe, më në fund, prej mëkatit në falje, prej madhështisë në përvujtëri, prej mallkimit në bekim, prej robërie në liri, prej vdekjes në jetë.
◊ FESTË E GËZIMIT: Ne si të krishterë kemi të drejtë pse të gëzohemi. „Dje u varrosa bashkë me të, Krishtin; sot u ngrita bashkë me të, të Ringjallurin. Dje u kryqëzova bashkë me të, sot më lejo të gëzohem e të galdoj sepse Mesia nuk është më i vdekur, ai jeton“ (Këngë e Pashkëve të Gjonit prej Damaskut).
Sot në ditën e Pashkëve gëzohet mbarë njerëzimi, mbarë ruzulli tokësor, gjithë Kisha, sepse në të Ringjallurin është gëzimi i përjetshëm. Nxënësit e përjetojnë një gëzim, ata e marrin vrapimin e dashurisë, të fesë, të shpresës, të besimit dhe të jetës. Ne kemi të drejtë t´i gëzohemi kësaj së vërtete, sepse jemi pjesëmarrës të kësaj ngjarjeje të madhe. Të krishterët duhet të janë njerëz gëzimi!
◊ FESTË E DASHURISË: Jezu Krishti me jetën dhe me veprën e vet dëshmoi se ai është Bir i Zotit, i dërguar prej Zotit në botë, që të kryej veprën shëlbimprurëse. Ai këtë vepër dashurie për njerëzimin e tregoi me mundime, me vdekje në kryq dhe me ngjallje. Ai për dashuri ndaj njerëzimit flijohet në kryq, që ne ta kemi jetën në të dhe që të jetojmë në dashurinë e tij.
◊ FESTË E BESIMIT: që ne të besojmë në atë ngjarje që Zoti bëri për ne. Kush beson në të edhe nëse vdes do të jeton. “Atëherë hyri edhe ai nxënësi tjetër, që mbërriti i pari te varri, pa e besoi”. Feja jonë, besimi ynë, fundamentin e ka në Krishtin, në të Ringjallurin dhe mbështetet në dëshminë dhe në parakallëzimin e tij. Kjo e vërtetë e fesë u ruajtë dhe u predikua në çdo vend e popull. Këtë të vërtetë e përjetojmë dhe e dëshmojmë edhe ne sot!
◊ FESTË E BASHKIMIT: sepse ai me ngjalljen e vet bëri që të gjithë njerëzit e mbarë rruzullit tokësor t’i bashkon në një emër, në emër të të Ringjallurit, në Krishtin. Kjo festë e bashkimit, ngjallja e Krishtit i bashkon të gjithë popujtë dhe të gjithë popujtë e të gjitha Kombeve dhe rasave, sot, e i kremtojnë Pashkët!
◊ FESTË E TAKIMIT: Takimi me të Ringjallurin duhet të jetë më një gëzim dhe dashuri. „Dita e Zotit“ është dita e Ringjalljes, ditë e takimit me Zotin dhe me njeriun. Kjo ditë është për të krishterin, jo vetëm një ditë e përkujtimit, por gjithmonë një ditë e takimit me Krishtin e Ringjallur, takim me Zotin
◊ FESTË PËR TË GJITHA FAMILJET: sepse baba dhe nëna me fëmijët e vet e kremtojnë ngjalljen e Krishtit! Në këtë ditë të gjitha familjet janë të bashkuara për të kremtuar dhe për t´ia uruar njëra-tjetrës. Knaqësi është të urosh, kënaqësi është të kremtosh me familje dhe në familje.
Shumë ditë të tëra bëhet në familje një përgatitje shpirtërore dhe përgatitje në familje (si p.sh. pastrimi në shtëpi, kuzhina me ushqim ma të mirë, aroma e ëmbëlsirave të shumta e disa gjërave tjera). Nuk ka kremtim familjar për Pashkë pa familje!
◊ FESTË E TË GJITHA FESTAVE. Kremtimi i Pashkëve është kremtimi dhe festa më e madhëja që egsiston në kalendarin liturgjik për të Krishterët. Duke ua dëshiruar të gjithëve Pashkët e Zotit, le të jetë edhe për ne kjo ditë, një ditë e gëzimit, që të jemi, sikur që jemi dhe të jetojmë si njerëz të Pashkëve dhe në të Ringjallurin. „Pse e kërkoni të Gjallin ndër të vdekur? Ai s´është këtu! U ngjall…“(Lk 24.5-6).
Përgatiti:
Mag. Don Kolë Gjergji,
Kapelan në famullitë