Nga: Ragip Dragusha
Pse vera e that’ shpirtin m’ka freskue?
E shijes se muzes, pjalmin ja hedhe?
Sa her’ qe prej Teje, une jam largue.
Jetim mbetem rrugve, kudo qe bredhe.
O toke! qe Zoti ta dha bekimin.
E midis teje, prap la me zgjedhe.
Atje ku stergjyshrit bane betimin.
Andrat ma t’bukra, aty i mbledhe.
Betohem! n’Zot,qe dridhe qiell e dhe.
Ma te shtrejte sot, nuk ka se liria.
Ne c’do vend te botes ku shkuam ne.
Prap ma e shtrejte, doli Shqipnia.
Shtatore 2012.
Prishtinapress
Per”Alba – Dansk” Shkodrani


Leave a Reply