Po ju drejtohem si Majlinda, vajzë e një invalidi të luftës, me dhimbjen, krenarinë dhe kujtesën që mbart një familje e prekur nga lufta e Kosovës.
Nuk po ju drejtohem si politikane dhe as për ndonjë interes personal. Po ju drejtohem si bijë e një familjeje që e di se çfarë do të thotë lufta dhe se sa të rënda janë plagët që ajo lë pas.
Zoti Kryeministër, nëse Shqipëria e konsideron Kosovën pjesë të pandashme të historisë dhe të kujtesës së kombit shqiptar, atëherë kjo duhet të dëshmohet edhe me veprime institucionale.
Ka ardhur koha që në Parlamentin e Shqipërisë të flitet më fuqishëm për krimet e kryera gjatë luftës në Kosovë, për viktimat, për të zhdukurit dhe për familjet që ende presin drejtësi.
Ju kërkoj që Institucionet Shqiptare të shqyrtojnë seriozisht të gjitha rrugët ligjore dhe institucionale për të kërkuar përgjegjësi për krimet e luftës të kryera në Kosovë dhe, aty ku ka bazë dhe kompetencë ligjore, të ndërmerren edhe hapa për ndjekje apo padi ndaj përgjegjësve.
Kjo nuk është thirrje për urrejtje dhe as për hakmarrje. Është një thirrje për drejtësi.
Pas çdo viktime ka një familje. Pas çdo personi të zhdukur ka një nënë, një baba, një motër, një vëlla apo një fëmijë që ka pritur dhe vazhdon të presë përgjigje.
Unë jam Majlinda, vajza e një invalidi të luftës. Për mua lufta nuk është thjesht një kapitull në librat e historisë. Është pjesë e kujtesës sime familjare. Prandaj e kam të vështirë të pranoj që pas kaq shumë vitesh ende duhet të kërkojmë që krimet të kujtohen dhe drejtësia të kërkohet me zë të lartë.
Zoti Kryeministër,
Kosova nuk ka nevojë vetëm për fjalë në ditë përkujtimore. Ka nevojë për mbështetje konkrete institucionale, për kujtesë dhe për angazhim serioz në çështjet e drejtësisë.
Ju lutem, mos heshtni.
Flisni për viktimat. Flisni për të zhdukurit. Flisni për familjet që presin drejtësi. Flisni për krimet e luftës në Kosovë.
Dhe nëse institucionet shqiptare kanë mundësi ligjore për të ndërmarrë hapa të mëtejshëm, bëjeni këtë në mënyrë serioze, transparente dhe në përputhje me ligjin.
Sepse drejtësia nuk duhet të ketë kufi.
Unë nuk kërkoj hakmarrje. Kërkoj të vërtetën.
Nuk kërkoj urrejtje. Kërkoj drejtësi.
Dhe si vajza e një invalidi të luftës, do të vazhdoj ta ngre zërin për të gjithë ata që sakrifikuan dhe për familjet që ende mbajnë plagët e luftës.
Zoti Kryeministër, Kosova nuk duhet të harrohet.
Historia nuk duhet të heshtet.
Dhe viktimat meritojnë që zëri i tyre të dëgjohet.
Zoti Kryeministër, ju flisni shpesh për Kosovën, por sot dua t’ju pyes me gjithë zemër: kur do të vijë koha që fjalët të shoqërohen edhe me veprime konkrete?
Nëse e doni vërtet Kosovën, atëherë qëndroni pranë saj edhe kur kërkohet drejtësi.
Kosova nuk kërkon mëshirë. Kosova nuk kërkon hakmarrje. Kosova kërkon të vërtetën. Kosova kërkon drejtësi.
Ju e quani shpesh Hashim Thaçin “vëlla”. Atëherë, nëse vërtet e konsideroni vëlla dhe nëse vërtet e ndjeni Kosovën siç deklaroni, pse nuk e ngrini zërin fuqishëm në Kuvendin e Shqipërisë për krimet e kryera në Kosovë?
Prandaj po ju pyes me gjithë respektin, por edhe me gjithë dhimbjen time: Nëse Hashim Thaçi është “vëllai” juaj, atëherë pse nuk e mbroni të vërtetën dhe drejtësinë për Kosovën me të njëjtin zë të fortë?
Kosova nuk ka nevojë vetëm për deklarata. Ka nevojë për veprime institucionale, për kujtesë dhe për drejtësi.
Ne nuk kërkojmë nga ju vetëm fjalë. Ne kërkojmë veprime.
Ne duam që ju të hapni rrugët institucionale dhe ligjore që Kosovës t’i jepet mundësia të kërkojë drejtësi për krimet e kryera gjatë luftës. Duam që Shqipëria të jetë një zë i fortë në mbështetje të së vërtetës dhe të viktimave të Kosovës.
Zoti Kryeministër, nëse e doni Kosovën, ju lutemi mos u mjaftoni me fjalë. Ndihmojeni Kosovën të hapë rrugët e drejtësisë.
Sepse ata që humbën jetën nuk mund të flasin më. Por ne që kemi mbetur, kemi detyrë të flasim për ta.
Mos e lini edhe këtë çështje të zvarritet derisa të kalojnë edhe më shumë vite. Mjaft vite kanë kaluar duke pritur që Shqipëria të marrë një hap të fortë dhe konkret për krimet e kryera në Kosovë.
Sa më shumë kalon koha, aq më e rëndë bëhet pritja për familjet e viktimave dhe për ata që ende kërkojnë të vërtetën.
Ne nuk duam që kjo çështje të mbetet vetëm në fjalime e deklarata. Duam që institucionet shqiptare të përdorin rrugët që u lejon ligji për të kërkuar drejtësi dhe përgjegjësi për krimet e luftës në Kosovë.
Mos prisni edhe më shumë vite.
Merreni këtë hap tani, me seriozitet dhe me përgjegjësi historike.
Unë jam Majlinda, vajza e një invalidi të luftës, dhe po ju flas nga zemra: familjet kanë pritur mjaft. Kosova ka pritur mjaft.
Tregojeni guximin dhe dëshmojeni se jemi vërtet vëllezër. Lëreni politikën anash kur bëhet fjalë për gjakun e dëshmorëve, për sakrificën e familjeve dhe për drejtësinë që Kosova e pret prej vitesh.
Nëse Shqipëria dhe Kosova janë vëllezër, atëherë le ta tregojmë këtë vëllazëri me vepra, jo vetëm me fjalë. Bashkohuni rreth së vërtetës dhe drejtësisë.
Për hir të dëshmorëve. Për familjet që ende presin. Për ata që u plagosën dhe mbetën me pasojat e luftës. Për fëmijët që u rritën pa prindër. Për Kosovën.
Zoti Kryeministër, ky është momenti për të vepruar. Lëreni politikën mënjanë dhe tregoni se fjala “vëllezër” ka kuptim edhe kur kërkohet guxim.
Mos e lini drejtësinë të presë edhe më gjatë.
Veproni tani, me përgjegjësi dhe me respekt për gjakun e dëshmorëve.
Sepse kur institucionet shqiptare dënojnë krimet dhe kërkojnë përgjegjësi për to, i japin Kosovës një mbështetje të fuqishme në rrugën e saj për të kërkuar drejtësi.
Zoti Kryeministër, tregojeni me vepra se jemi vërtet vëllezër.
Veproni tani, me guxim dhe përgjegjësi historike.
Mblidheni Kuvendin e Shqipërisë dhe jepini fund pritjes së gjatë. Mos lejoni që edhe më shumë vite të kalojnë pa u bërë hapat që kërkon drejtësia.
Votoni që institucionet shqiptare të ndjekin rrugët ligjore për të kërkuar përgjegjësi për krimet e kryera gjatë luftës në Kosovë, aty ku ekziston baza dhe kompetenca ligjore.
Lëreni politikën anash kur bëhet fjalë për gjakun e atyre që sakrifikuan për Kosovën.
Nëse themi se jemi vëllezër, le ta dëshmojmë me vepra. Hapjani Kosovës rrugën drejt drejtësisë.
Mjaft me pritje. Mjaft me heshtje.
Tani është koha për të vepruar.
Tani ka ardhur fundi i pritjes. Mjaft kanë kaluar vitet duke pritur që Shqipëria të ndërmarrë hapa për drejtësinë e Kosovës.
Tani ka ardhur koha për të vepruar. Mos e lini edhe një brez tjetër duke pritur.
E gjithë Kosova pret nga Shqipëria këtë hap.
Sepse vetëm të bashkuara, Shqipëria dhe Kosova bëhen më të forta. Të bashkuar mund ta mbrojmë më mirë të vërtetën dhe të drejtat tona dhe t’u japim zë atyre që nuk mund të flasin më.
E gjithë Kosova pret nga Shqipëria.
Tani është koha për veprim.
Me respekt, Majlinda Vajza e një invalidi të luftës
Burimi/Facebook
Leave a Reply