Ju lutem, para se të komentoni apo të më etiketoni me parti politike, lexojeni mirë atë që shkruaj. Shpeshherë, sa herë që unë shpreh një mendim për një padrejtësi, menjëherë dalin komente se “na ka shtyrë Vetëvendosja”, se “po e mbron Albinin”, apo se “po flet për filan parti”. Dua ta them shumë qartë: askush nuk më shtyn të shkruaj.
Unë kam shkruar prej vitesh dhe kam reaguar sa herë kam parë diskriminim, padrejtësi apo diçka që e kam konsideruar të padrejtë ndaj njerëzve tanë dhe ndaj Kosovës. Nuk kam nevojë që të më japë dikush leje apo urdhër për të shprehur mendimin tim.
Jam vajza e një invalidi të luftës së UÇK-së dhe këtë e mbaj me shumë krenari. Për mua, dëshmorët, invalidët, veteranët dhe të gjithë ata që kanë dhënë kontribut për lirinë e Kosovës meritojnë respekt. Unë nuk shkel mbi dëshmorët dhe nuk i harroj sakrificat e tyre. Por të respektosh luftën dhe sakrificën nuk do të thotë që duhet të heshtësh për çdo gjë që ndodh sot.
Unë nuk mbroj askënd verbërisht. Nuk mbroj as Albinin, as partitë e tjera. Nuk kam mbrojtur dhe nuk do të mbroj krime, korrupsion, padrejtësi apo keqpërdorime, pavarësisht se kush i bën dhe çfarë partie i përket.
Nëse një veprim është i gabuar, për mua është i gabuar edhe nëse e bën dikush që e kam votuar, edhe nëse e bën dikush që nuk e kam votuar. Nuk mund të ketë një standard për njërin dhe një tjetër për tjetrin.
Prandaj, mos më vendosni etiketa partiake vetëm pse kam shkruar diçka që nuk ju pëlqen. Nuk është çdo mendim që nuk përputhet me ju i komanduar nga një parti. Ndonjëherë një njeri thjesht ka mendimin e vet, ka përvojën e vet dhe ka guximin ta thotë atë që mendon.
Unë flas si Majlinda, vajza e një invalidi të luftës, jo si përfaqësuese e ndonjë partie politike. Nëse ndonjëherë e kritikoj një veprim të dikujt, nuk do të thotë se jam kundër Kosovës. Nëse ndonjëherë e mbështes një vendim të dikujt, nuk do të thotë se jam anëtare e partisë së tij.
Kosova është më e madhe se partitë. Sakrifica e njerëzve tanë është më e madhe se interesat politike. Dhe respekti për shtetin, për dëshmorët, për invalidët dhe për qytetarët nuk duhet të përdoret si armë për t’i mbyllur gojën njëri-tjetrit.
Prandaj, të nderuar, mos më etiketoni me parti sa herë që shkruaj. Nëse nuk pajtoheni me mua, kundërshtomëni me argumente. Nëse mendoni se jam gabim, ma tregoni ku jam gabim. Por mos shpikni se dikush më ka shtyrë të shkruaj.
Unë kam shkruar dje, shkruaj sot dhe do të shkruaj edhe nesër kur të ndiej se duhet të flas. Mendimin tim mund ta pëlqeni ose jo, por ai është mendimi im.
Nuk jam e askujt politikisht. Jam vetëm Majlinda, një vajzë që flet me ndërgjegjen e saj dhe që e do Kosovën.
Sepse ju keni heshtur kur fëmijët e UÇK-së janë diskriminuar vazhdimisht. Edhe unë jam njëra prej tyre dhe e di shumë mirë çfarë do të thotë të ndihesh i harruar, i anashkaluar dhe i diskriminuar.Por dua ta bëj shumë të qartë: unë nuk jam këtu për të mbrojtur parti politike. Nga Hashim Thaçi e deri te Albin Kurti, unë nuk kam mbrojtur dhe nuk do të mbroj askënd kur bëhet padrejtësi.Kur një gjë është e drejtë, e them se është e drejtë. Kur është e padrejtë, e them se është e padrejtë. Nuk më intereson se në cilën parti është personi që e ka bërë. Për mua, padrejtësia mbetet padrejtësi, pavarësisht kush e bën.Unë jam vajza e një invalidi të luftës së UÇK-së dhe për këtë arsye kam të drejtë të flas për atë që kemi përjetuar dhe për mënyrën se si janë trajtuar fëmijët dhe familjet e njerëzve që kanë sakrifikuar për Kosovën.Nëse dikush mendon se unë duhet të hesht vetëm sepse një çështje prek një parti që ai e përkrah, atëherë nuk pajtohem. Unë nuk mund ta shes të drejtën për një parti.Nga Hashim Thaçi deri te Albin Kurti, dhe për çdo politikan tjetër, qëndrimi im është i njëjtë: nëse bëhet mirë, e vlerësoj; nëse bëhet padrejtësi, e kundërshtoj.Nuk mbroj krime. Nuk mbroj padrejtësi. Nuk mbroj askënd vetëm pse i përket një partie.
Unë mbroj atë që besoj se është e drejtë. Mbroj dinjitetin e familjeve të luftës, mbroj të drejtat e fëmijëve të UÇK-së dhe flas për ata që shpesh janë lënë në heshtje.
Jam kundër padrejtësisë, pavarësisht se nga kush vjen.Nuk kam turp ta them atë që e kam përjetuar dhe atë që e besoj.
Nuk kam turp të them se, nga koha e Hashim Thaçit e deri te koha e Albin Kurtit, ne kemi përjetuar diskriminim në Kosovë. Nuk po e them këtë për të mbrojtur ndonjë parti dhe as për të sulmuar ndonjë parti. Po e them sepse kjo është ajo që kam parë dhe përjetuar si vajzë e një invalidi të luftës së UÇK-së.
Kam parë se si fëmijët dhe familjet e njerëzve të luftës janë lënë anash dhe janë përballur me padrejtësi. Për këtë arsye kam folur dhe do të vazhdoj të flas.Dhe nëse dikush mendon se duhet të hesht vetëm pse sot është në pushtet një parti tjetër, më vjen keq, por unë nuk funksionoj kështu.
Unë nuk mbroj krime, nuk mbroj padrejtësi dhe nuk mbroj askënd verbërisht. Mbroj të drejtën dhe dinjitetin e njerëzve që kanë sakrifikuar për Kosovën dhe të fëmijëve të tyre.
Prandaj, mos më etiketoni si PDK, VV apo të ndonjë partie tjetër. Unë jam Majlinda. Jam vajza e një invalidi të luftës dhe flas me ndërgjegjen time.
Nuk kam turp ta them të vërtetën time. Mund të mos pajtoheni me mua, por nuk mund të më detyroni të hesht.
Partitë ndryshojnë, pushtetet ndryshojnë, por padrejtësia nuk bëhet e drejtë vetëm sepse atë e bën dikush që ju e përkrahni.
Unë nuk jam këtu për të mbrojtur njerëz. Jam këtu për të mos heshtur kur mendoj se po bëhet padrejtësi.
Një gjë dua ta them pa frikë dhe pa u fshehur pas partive.
Për Hashim Thaçin, shumë prej nesh e dinë dhe e kanë përjetuar se si jemi diskriminuar. Por atëherë, kur ishte në pushtet, shumë njerëz nuk patën guxim të përballeshin me këto padrejtësi dhe të flisnin hapur.
Sot është Albin Kurti në pushtet dhe unë e them të njëjtën gjë: nëse edhe sot fëmijët dhe familjet e UÇK-së vazhdojnë të ndihen të diskriminuar, atëherë nuk mund të heshtim vetëm pse pushteti ka ndryshuar.
Unë nuk po mbroj as Thaçin, as Kurtin dhe asnjë parti tjetër. Për mua nuk ka rëndësi kush është në pushtet. Krimi mbetet krim dhe padrejtësia mbetet padrejtësi.
Nëse dikush ka bërë mirë, le të vlerësohet. Nëse dikush ka bërë keq, duhet të ketë guxim të përballet me kritikën. Nuk mund të ketë një standard kur është në pushtet njëri dhe një standard tjetër kur është tjetri.
Unë jam vajza e një invalidi të luftës së UÇK-së dhe nuk kam turp të flas për atë që kemi përjetuar. Nuk më ka shtyrë asnjë parti dhe nuk më paguan askush për të shkruar. Kam folur atëherë, flas sot dhe do të flas sa herë që shoh padrejtësi.Unë nuk jam e partive. Jam kundër padrejtësisë, kushdo që e bën.
Dhe këtë do ta them gjithmonë: pushtetet ndryshojnë, partitë ndryshojnë, por e drejta duhet të mbetet e njëjtë për të gjithë.
Burimi/Facebook
Leave a Reply