Xhuana Nikollaj meriton drejtësi. Dhe sot, pikërisht mungesa e kësaj drejtësie po e vret për herë të dytë. Sepse kur nuk arrestohet ai që dyshohet se e çoi një vajzë të pafajshme drejt fundit tragjik, atëherë drejtësia nuk është më thjesht e vonuar — është kthyer në bashkëfajtore morale të heshtjes, të frikës dhe të pandëshkueshmërisë.
Duke mos u arrestuar krimineli që e shtyu këtë vajzë të pafajshme drejt aktit makaber, drejtësia po e vret sërish Xhuanën. Po e vret me vonesë. Po e vret me heshtje. Po e vret me paaftësi për të dhënë mesazhin që duhet të ishte dhënë me kohë: se në këtë vend askush nuk mund të ngrejë dorë, kërcënim apo presion mbi një vajzë apo një grua dhe të mbetet i lirë.
Drejtësia për Xhuanën nuk është thjesht detyrë. Është obligim. Obligim i shtetit, obligim i ligjit, obligim i institucioneve dhe obligim i gjithë shoqërisë shqiptare. Sepse kjo shoqëri duhet t’u tregojë njëherë e mirë këtyre burracakëve që merren me vajza dhe gra, se kush ngre dorë apo fjalë mbi femrën, dënohet me ligj. Pa mëshirë. Pa zvarritje. Pa strehë.
Nuk mjaftojnë më reagimet e zakonshme, fjalët e thata apo procedurat që ecin me ritmin e turpshëm të një shteti që zgjohet vetëm pasi tragjedia ka ndodhur. Xhuana nuk ka nevojë për keqardhje boshe. Xhuana ka nevojë për drejtësi. Familja e saj ka nevojë për drejtësi. Çdo vajzë dhe çdo grua në këtë vend ka nevojë të shohë se ligji ekziston jo vetëm në letër, por edhe në veprim.
Sepse kur drejtësia nuk godet në kohë, ajo nuk mbron viktimën — ajo forcon dhunuesin.
Drejtësi për Xhuana Nikollajn.
Sot. Jo nesër.
Sepse çdo vonesë është një vrasje e dytë morale.
Burimi/Facebook/First Hello World
Leave a Reply