DHIMBJE – Nuk mbeti njeri pa ikur

Nuk e di nese ka mbetur njeri pa ikur
Rrugën po e hanë perditë shkurre e ferra
Shtëpitë po i gllabëron një dritë e fikur
Me një heshtje te gjatë
Nuk e di nëse ka mbetur njeri pa ikur

Të vdekurit po e mbajnë gjallë fshatin
Nen hije të lisave mbuluar me gurë e rrasa
Të gjallët e frikësuar po shpejtojnë hapin
Kaq . Të tjerat i lanë atje prapa
Të vdekurit po e mbajnë gjallë fshatin

Shtëpitë mbeten në mal
Andej nuk kalon më as dimer as verë
Mbuluar me mjegull se s’ ka më tym në oxhak
Në vend të frymës i mbeshtjell një erë
Shtëpitë mbeten në mal

E paketova jetën të kthehem
Atë që më mbeti pa rrjedhur si uji në gishta
Të paktën në mundsha të mos tretem
Si zog i pafole që endet kënetës nder kallamishta
E paketova jeten të kthehem

Nuk e di nëse ka mbetur njeri pa ikur
Nuk e di se te cili fshat të kthehem
Në mal të vdekurit si shtepitë mbeten dritëfikur
Në fushë nuk e di se si ndjehem
Nuk mbeti njeri pa ikur.

Nga Llesh Murrani

Burimi/Facebook/AlbDreams Televizion