E ardhmja, s’është e sotshmja
Është një maratonë, që rritëmi përditë
Kur ke një motiv, ke një prespektivë
Gjithçka të bukur, për ta arrirë
Seicili nga ne, t’jetë pak maratonomak
T’mos knaqët, veç me pak
Rruga jonë, s’është e shtruar, si bulevardi i Nevës
Por, me ulje e ngritje, hera- herës
Jemi e sotmja, por edhe e ardhmja
Të ngrihemi, e harruar t’mos jetë skamja !!
Brezat, rritën, s’tundën e shumohen
Me gjithçka të mirë, dashurohën
Shpesh na duhet të shtrydhim edhe gurin !!
Ta bëjmë trimoshin, t’paepur burrin !
Pamja, t’jetë e largët, me ëndërrime
Për ty Kosovë e ty Shqipëria ime
Përspektiva e t’kapim horizonte
Jemi bijë e bija, të lindur të kësaj toke
Si feniksi, u ngritën nga flaka e zhari !
Si n’vitët e luftës për liri Adem Jashari.
E ardhmja dhe e sotmja, jànë si motër e vëlla
Mos harresa, kurrë, mos me i ndà !
Për popullin tim, si dikur e tani, fukarà !
Si pasqyrë për brezat, për t’u pà !
Toka të lerohet, t’mos mbetët djerrë
Sot, nesër e gjithherë
Si Akili, që merrte forcë nga toka
Që t’mos jetë si tani Bota.
Prova,prova, gjithnjë teste
Për më t’mirën, motive shprese
S’ka krijesë që nuk gabon
Sikur dielli, që gjithnjë rrëzon *
Me, 22 qershor, 2025.
Burimi/Facebook
Leave a Reply