Dhimbja i bën njerëzit më të fortë
Ajo, shetit, zëmër për zëmër nëpër Botë
Kur njerëzimi, s’sheh paqe e liri
E, zhytët n’deshprim e varfëri !
Dhimbja dhe gëzimi, si motër e vëlla
Për të varfërit, bie si një hatà !!
Ka dhimbje, që i kalon kufijtë e njerëzisë !
Kur , s’u shëndrinë drita e lirisë
Dhimbja – dhimbjes, nuk po i ngjet !
Kur , bien suname e termet !
Përmbyt e gjithçka e përpinë dheu !
Fatkeqësi , duke mallkuar ditën që leu !!
Zemra më thotë:” S’ka jetë, pa liri “!
Pa liri e pa dashuri
Asgjë s’harrohet, si kënga e pakënduar
Tashsamot, si i ngujuar !
Njerëzimi, i shumuar, si mizat e dheut !
Përpiqët, t’ketë fuqinë e Anteut !
Të jetojë e të mbijetojë
T’i marri kush lirinë ,të luftojë
Kanë dalë Zanat e po mrizojnë
Gurra e kroje, gurgullojnë
U çel natyra, çelet njeriu
E ndjenë vetën njëri dhe jo ,si fatziu !!
Me, 02 gusht, 2024
Novara Itali.
Burimi/Facebook
Leave a Reply