Ajri në trup më drithëron…
Tek strukem në syt e tu…
Si perëndim i përflakur…
Shpirti qesh e në dehje tik tak-et zemra shpejton…
Dhimbjet i zbraz…
Nga vitet janë plakur…
Zdihet cili engjëll sytë ti pikturoi…
Ç’tronditje fsheh pas ngazëllimit…
Qesh a qan unë e ndjej…
E veten brenda tyre…
Veten dua ta shikoj…
Të shoh gjithçka që shpirti yt mban…
…dhe të hesht…
Si një prag kohe pa stinë…
Të tretem në valën e syve…
Si një kokrrizë…
Çastet që vijnë prej z’di…
Të shkojnë në harrim…
T’i mbledhë e t’i mbajë…
Si një e lehtë puhiz…
Duke të menduar ty…
Ah…
Kam rënë në gjumë…
Kam fjetur brenda syve të tu…
Ku skam qenë kurrë
vjeshtë-dimër…
Jeta ime ) vetmuar!!!
Ditët rrjedhin lumë…
Ç’heshtje më ka rrethuar…
Asnjë zë
asnjë…
As ti z’do vish kurrë…
Burimi/Facebook


Leave a Reply