UNORIN E DAShNIS
Yllzit, kta sy t’qellit, qi natën e çesin gdhim
E jan dëshmitar t’mija dhimjeve njerzore
Dhe Hana nun i puthjeve t’afshta dashunore
Kurse Djelli qi miljona plagë shërue mi ka
Edhe unorin e dashnis, n’xhi, gati e mba
E ruen për takimin e par t’dashnorve nën ftue
Për ta ndezun zarrmin e dashunis n’ty dhe n’mue
N’at takim, n’dridhma trupi, fjal’t n’shiptim
Un jam hana jote! Ti je illi im, nji puthje ta due!
Por tani shikimin, un, e treti hoizontit t’ndjenjave
Përmallshëm i puth kujtimet e asaj idil t’thinjun
Kurse shpirti im përkdhel dashunin e shkueme
N’pritje t’nji kthimi apostolik fort t’kërkuem
Unorin e mbaj gati qi ndjenjave tu ve zarrmin
Mendimet n’krye i bluj pandërpre për qetsin
Nuk dorzohem nga sfidat qi si avangarde prijn
As nga uj-loti i oqeanit dallgmadh n’trazim
As dhe nga shi-rebeshi i vujtjeve t’jetës qi vlon
Malli për ata sy-qjell ende nuk m’asht shue
Vdora mbi krye dhe guna e moshës mbi supe
Çuditshëm, at, me t’madhe hala ma shton.
Kasam ShAQIRVELA
Per”Alba – Dansk” shkodrani
Leave a Reply