«Bir I Nënës , si je?»
«Jam mirë, nënë, po më ka marrë malli për ty, për ju të gjithë»
«Oh, më raftë pika nënës sa shumë malli më ka marr per ty, trimi i nënës…! Edhe mua më ka pikur malli për ty nëna ime shumë ama shumë , o trimi nënë. Po mezi potë dëgjohet zëri, o zemër ime. Ç’të kanë bërë, o shpirt i nënës?! Ku të kanë degdisur? Ku je? Pse nuk e mbajte trikon? Si po e kalon jeten ne vendin te pakthim,,ake dimer atje larg ?»
«Po nëna ime jamë larg shumë larg, nënë, shumë larg… Nuk e di, s’ta them dot. Se ku jamë ,sepse këtu ku jamë janë ca vende të çuditshme, të bukura… Këtu nuk bën ftohtë, është gjithnjë si në muajin Mars. Këtu nuk më duhet trikoja… Oh, sa gëzim e ç’kënaqësi ndjen këtu, nënlokja ime!»
«Ku, o shpirt? Do të gjej nëna, sado larg të jesh.sepse pot a ndjej aromen tende trimi i nënës,, Uh, kalba unë pa ty, si do bëj pa ty?!»
«Po jo, moj nënë, nuk vjen dot këtu. Nuk vjen dot kaq larg. Nuk e gjen dot udhën. Po mos u bëj merak për mua. Këtu nuk ka njerëz të ligj… Këtu ka vetëm mirësi.»
«Uh, u bëfsh drite trimi i nënës.., Oh trimi i nënës , shpirtin ta vranë dhe zemrën ta bënë copë-copë. Sa shumë durove trimi nënës !»
* * *
>E di trimi I Nënës edhe pse je large sa ne dy botra unë e did he e ndjej se Asnjë çast nuk të hiqet nga mendja shtëpia, nëna, motrat, babai, ajo jetë e shtrenjtë, të cilën ta grabitën, ta vranë qysh… Sa muaj po bëhen? Tre, katër, apo pesë? Apo vite dhe dekada,,Kur të morën ishte vapë.ishte Marsi i bekuar,,, Një vapë e hidhur. Tani ka nisur të ftohtit. Duhet të ketë filluar dimri. Ti numëron vetëm ditët dhe netët. Ose më mirë netët, sepse je gjithmonë në terr. Rripi i vogël i dritares, sipër, rrëzë tavanit, të sjell fare pak dritë dite. Po ti as atë nuk e shikon gjatë. Sa net të janë bërë aty? Një qind e dyzet e katër. Pasqind,,,njëmij,apo qindra mija,Nuk di ç’ditë është. As ç’muaj është. Për ty janë njësoj. Ti di vetëm se tani është dimër. Po sa do rrish aty? Aty do ta kalosh dimrin? Pa zjarr? Pa bukë të thekur me gjalpë? Pa dorën e ngrohtë dhe fjalën mjaltë të nënës. Pa përqafimet e dhembshura të motrave? Pa këshillat e urta të babait?…
-<
<Hej Djali ime trim me tani u ngrite Dëshmorë,u flijove per kombe dhe atdhe,, , Por pusho trimi nënës aty ku je,sepse ne botern e te gjallve jetea eshte ber shum qesharake,askushe me nuk te njeh dhe nuk te mer per pes para,,nuk te nderon,nuk ka sjellje,,shume pak edukat,,,ne na gjeti hataja. Ama,ty te dehte i madhi zot,,dhe te mori,, nuk na dënoi Zoti, na dënoi robi. Të pashpirtët na vranë shpirtin, po duhet të ruajmë mendjen. Kemi djemte tane ,vajzat… Ato nuk kanë njeri tjetër… vetëm ne kanë… Duhet t’i shpëtojmë ato. Duhet t’i rritim e t’i martojmë…ti udhëzojme ne rrogën e adheut,,te konbit në rugën tënde,që aq shumë e deshte atdheun pushao biri imë,pusha lulja ime e liris….
Nga Ismail Selmani – Facebook
Leave a Reply