Poezi – Fshati im

Malet me gure,

fusha me bar shume,

arat me grure,
me tutje nje lume.

Fshati per karshi
me kish’e me varre,
rrotull ca shtepi
te vogela fare.

Uje te ftohte,
era pun’e madhe!
Bilbili ja thote…
Grate si sorkadhe.

Burrat nen hije
lozinm, kuvendojne,
pika qe s’u bie
se nga grate rrojne!

Grate vene n’are
dhe ne vreshta grate
gruaja korr bare,
punon dit’e nate.

Grate ne te shire,
ne te vjela grate,
ikin pa gdhire,
kthehen me nate!

Gruaja, per burre,
digjet ne diell,
punon e s’rri kurre
as diten e diel!

O moj shqipetarke
qe vet’ e nget qete
edhe drek’ e darke
kthehesh e ben vete.

Moj e mjera grua
c’e do burre zine
qe ftohet me krua
dhe ti mban shtepine!

Per”Alba – Dansk” Shkodrani