U ngjitem buze mbremjes drejt kodres se larte,
Natyra ngjante si nuse me vello rreth kraheve,
Dielli tek zbriste puthte horizontin e majave.
Lepurushave te bardhe u ndrisnin syte zjarr,
Bridhnin te ckujdesur mes gureve me strall,
Nuk donin te dinin ne kishte rrotull dhelpra
Kercenin te harbuar mes ferishteve te gjelbra.
Kunadhet bukuroshe fshehurazi lepinin jarget,
Prisnin rastin te sulen mbi naivet lekurebardhe.
Ata kercenin kodrines, pa njohur kurthe e djaj
Pishat luanin me ylberet qe thyheshin ne ajer!
Zogjte mbi deget e bredhave ciceronin ne kor,
Erosi, si engjell cfaqej mes flladit mbremesor
Mes cudive te pyllit, ketrat krijonin dekore,
Muzgu tretej ne tisin e melankolise vjeshtore!
Dielli depertonte mes degeve me veshtiresi,
Realizonte fotosintezen mbi mbreterine e tij,
Ne boten e nderthurur plot liane e gjelberim,
Lulezon jeta pa fund, mes detit me klorofile!
Natyra e ndrron pamjen pas cdo rreze drite,
Ne po ashtu si stinet i shkembejme kujtimet,
Zgjohet sizmika e viteve ne shpirtin ndjesak,
Mbremja ndjell pikturen e mozaikut vjeshtak!
© elko
Shtator 2012, N.York.
Nuk e duroj
Nuk e duroj dot ftohtesine,
Shpirtin tim sikur ma mpin
As ne familje as ne shoqeri,
As fytyrat qe shprehin vranesi!
Nuk e duroj dot jo, ftohtesine,
As motin me re dhe qiellin gri,
Me pelqejne njerezit qe buzeqeshin,
Fytyren me arome petalesh e veshin!
©Elko
N.York, Mars 2011.
Ne duart e tua
Ne duart e tua tretem,
Si lule e molles kur preket,
Prej dashurise rinohem,
Nga endrra si nimfe zgjohem!
Si Zana e bukur ne perralle,
Me prit, do vij te rri prane,
Qeshja ne buzet e tua,
Petale qe cel ne ftua!
© elko
Derguar nga vete Autorja
Per”Alba – Dansk ” Shkodrani
Leave a Reply