Tregim interesant mbi semundjen e shekullit “SIDA”

Tregim i dhimbshem qe e kishte treguar nje i ri.
 Nje dite te zymte, ne tregun e qytetit Hajber, ne lindje te Arabise Saudite, isha ulur ne nje restorant dhe pija kafe.
Derisa i lexoja gazetat, verejta nje vajze me sy te bukur, me trup terheqes dhe ecje provokuese.Kaloi para meje duke me shikuar me pamje te kendshme dhe e etshme per bukurine, pedanterine dhe muskulaturen time.U ngrita pa ndonje ndjejne dhe u nisa pas saj.Ajo hyri ne shitore.Nuk munda ta percillja,sepse frikesohesha nga njerezit e sigurimit- e jo nga Allahu-Allahu na ruaj!
Ajo e ktheu ftyren kah une dhe me doren e bukur, te bardhe, te bute dhe gracioze me tregoi unazen dhe dorezat.Pa kurrfare ndjenjash hyra ne shitore.Ajo me ze te ulet me tha: “Ju lutem, nese ka mundesi numrin tuaj?” Me goje ia tregova, e ajo e shkroi ne nje bllok, per te qene shkaktar i problemeve tona.
 
Ne oret e vona te mbremjes, ajo me thirri ne telefon.Filluam me fjale te embla.Tha se ishte vejushe, se kishte pasuri te madhe dhe se kishte tridhjete vjet, ndersa kur une e pash, m’u duk se ishte tetembedhjetevjeçare.
 
Pas shume bisedave filluam te merreshim vesh per takimin.Ne fillim takoheshin ne restorante.
Me rastin e takimit, nuk mund ta puthja ose t’ia ledhatoja doren.Lidhja ime me te shtohej.Flisja me vete: “Une jam i virgjer, askend para saj se kam njohur.Une jam ne syte e saj nje djale i mrekullueshem,sepse jam i bukur”.
 
Nje dite me thirri dhe me tha:
 
Deshiroj te vish per diçka mjaft te rendesishme. Une jam nen urdherat e tua,pasha jeten!- iI thashe. Deshiroj te takohemi pas nje ore ne filan restorantin. Do te vij edhe ne zjarr nese eshte nevoja.
U takuam ne restorant dhe filluam te bisedonim.
I thashe “O jeta ime, çfare deshiron te bej per ty?” Ne ate moment nga çanta nxorri bileten e aeroplanit, te klases se pare, per Kajro, e cila ishte ne emer timin dhe qendrim prej tri ditesh ne hotelin me pese yje.
Po ashtu nxorri edhe çekun e vertetuar,madje prej dhjete mijë rijalesh te Arabise Saudite, duke me thene: “Deshiron te shkosh ne Kajro qe neser,siç shkruan ne bilete, te vendosesh ne ate hotel dhe te takohesh me nje njeri qe ka kete numer te telefonit.Ai do te shpjere ne nje agjenci.Ti ne vend timin do te nenshkruash merreveshjen per rrobat qe do te vijne nga Parisi.Kjo leter eshte autorizim.Te lutem beje kete”.
 
Mora autorizimin dhe nga ai çast u nisa.Ah sikur te mos isha nisur.
Kur arrita, ne oren kater pasdite, vendosa te pushoja pak.
Ne oren nente, mora adresarin tim te telefonave dhe e kerkova numrin qe ma kishte dhene.Sa me fat do te isha sikur te mos e kisha kerkuar! Mund ta supozoni se kush kishte qene ne ate numer? Kishte qene pikerisht ajo, mikesha ime!
Thashe: “Alo, kurse ajo: “Kam ardhur qe t’i sqaroj me mire gjerat.I dashur, eja ne filan apartamentin”.
Menjeher shkova dhe u takova, kurse ajo ishte ne rroba provokuese.Kushdo qe do ta kishte pare ne rroba te tilla, nuk do te mund ta kontrollonte veten, perveç atij qe e mbron Allahu.Me perqafoi dhe filloi te me puthte e te me prekte.Kisha harruar dhe pata  mardhenie me te,bëmë imoralitet.
E zgjata rezervimin ne dhjete dite dhe gjithe kohen e kalova me te.Pas kesaj,me te njejtin aeroplan, u kthyem duke qene ulur se bashku.Fluturonim e nuk ishim te vetedijshem se mbi ne eshte Allahu xh.sh..Kishim humbur ndjenjen per ekzistimin e Tij.
Keshtu kaluam shume vjet.Patëm mardhenie ne banesen e saj, por vinte shpesh edhe ne banesen time te thjeshte.
 
Nje dite ndodheshim me vellane tim ne Riad,kryeqytetin e Arabise Saudite.Allahu e kishte percaktuar – patem nje aksident trafiku.Vellai u pergjak, kurse mua nuk me ndodhi asgje,faleminderit Allahut.Kisha vetem disa lendime te parendesishme.Rreth nesh u grumbulluan njerezit, erdhi makina e emergjences.Na derguan ne spitalin me te afert.Vellane tim menjeherë e derguan ne sallen e operacionit.
Mjeku kerkoi qe une te jepja gjak, sepse une dhe im vella kishim te njejtin grup gjaku.U thashe se isha gati.Me derguan ne sallen e transfuzionit dhe ma morren nje sasi te vogel gjaku per ta kontrolluar.Isha i sigurte ne vete.As ndermend nuk me shkonte gruaja me te cilen kisha pasur mardhenise seksuale.Pas analizave, hyri doktori me nje fytyre deshperuese.
Une e pyeta:
 
-Doktor çka i ka ndodhur vellait tim? Te lutem, me thuaj!
 
-O bir, te lutem te behesh besimtar i forte ne percaktimin e Allahut.
 
-U ngrita nga krevati dhe klitha:
 
-A ka vdekur vellai im, a ka vdekur ?
 
-Jo.- me tha ai.
 
-Ateher çfare ka ndodhur?
 
-Gjaku yt eshte i infektuar me virusin HIV.
 
Kjo me ra si rrufe.Ç`fare fati sikur te hapej toka dhe te me perpinte.Kur me tha mjeku,humba vetedijen.
Pasi erdhar ne vete  e pyeta mjekun:
 
-A jam vertet i semure nga kjo semundje e pashërueshme? O Zot, qe kur jam i prekur nga kjo semundje ?
 
-Ende nuk je i semure,veçse je duke bartur virusin,i cili do te jete ne trupin tend gjate gjithe jetes.
 
Dy dite pas fatkeqesise, vellai im nderroi jete.Kjo gje me deshperoi shume.Nuk e kisha vetem vella,por edhe mik te sinqerte, i cili nga çasti i pare me kishte keshilluar qe te largohesha nga ajo grua,sepse i kisha treguar per lidhjen tone.
Dhjete dite pas vdekjes se vellait,ajo me thirri dhe me tha:
 
-I dashur, ku je ? Kaluan shume kohe…
 
-Çka deshiron?
 
-Ç’ke ?
 
-Me ka vdekur vellai ne fatkeqesi komunikacioni dhe jam i deshperuar per shkak te tij.
 
-Kur mund te te shoh?
 
-Me nuk do te shihemi, kurrë.
 
Haptas i thashe se e dua, por me nuk mund te shihemi,sepse asaj nuk mund t’ia shkaktoja ndonje te keqe.
 
Me pyeti perse ? I tregova per virusin.
 
Me pyeti nese kisha pasur mardhenie seksuale me femra te tjera,gje qe e mohova.Serish me pyeti se a kam marr ndonjeher gjak nga ndokush dhe une i thashe jo.Ateherë me tha:
 
-Do te thote se qellimi im eshte realizuar!
 
-Ç’fare qellimi,oj grua?
 
-Deshiroj t’u hakmerrem gjithe meshkujve per shkak se jane fajtore per semundjen time! Ti je i pari, kurse te tjeret jane ne rruge.
 
Pastaj shau dhe e leshoi degjuesen.
 
Kurse une iI thashe: Na mjafton Allahu.Ai eshte mbrojtesi i shkelqyeshem.Ti oj grua , e ke siden!
 
Fjalet e tjera nuk deshiroj ti permend qe te mos jua lendoj ndjenjat.Tani jam tridhjete e dy vjeçar dhe ende nuk jam martuar.Ne moshen njezet e nente vjeçare isha para marteses dhe qe ateherë me kaploi kjo semundje.Nena dhe vellezerit edhe me tutje instistojne qe une te martohem.Une refuzoj kete,sepse jam rob i kësaj semundje te tmerrshme.Ata kete nuk e din, kurse une nuk deshiroj qe ta infektoj bashkshorten dhe femijet e mi.Meqe jam me i madhi,babai donte te me martonte,por vdiq pa iu plotesuar deshira.Madje,edhe koleget nga puna gjithnje me flasin se duhet te martohem.
 
Tani jam i lodhur shpirterisht.Kam pesedhjete e pese kilogram,kurse para semundjes i kisha gjashtedhjete e tete kilograme.E gjithe kjo per shkak te gjendjes sime shiprterore dhe semundjes se rrezikshme, e cila, heret apo vone, do te me marre shpirtin.
 
Jam penduar sinqerisht, e fal namazin dhe mesoj permendesh Kur`anin, edhe pse,mbase ,eshte vone.
 
Kete leter ua dergoj te gjithe muslimaneve,vellezerve dhe motrave, qe te ruhen nga te gjitha gjerat qe e hidherojne Allahun,sikurse eshte imoraliteti dhe gjerat e tjera te ndaluara.Ua dergoj keshillen time perms internetit dhe gazetave dhe u them: jeta eshte e bukur dhe kenaqesia e saj eshte bukuria,por devotshmeria ndaj Allahut eshte me e bukura…Nuk qendron kenaqesia vetem ne disa minuta te mardhenieve seksuale ne menyren e ndaluar, e cila ta shkaterron dhe te hedhe ne Xhehenem.
 
Kete tregim e kam shkruar nga dashuria per ju dhe nga frika prej semundjeve te rrezikshme.Dua qe ky tregim i imi t’ju afroje tek Allahu dhe ta forcoje besimin tuaj,ashtu qe shejtani te mos ju mashtroje.
 
Shpresoj se do ta lutni Allahun per sherimin tim.I lutem Allahut qe ta shperbleje secilin qe ndihmon perhapjen e ketij tregimi.
selam alejkum
Per”Alba – Dansk ” Shkodrani