Nga Bernard Zotaj
Në rrjedhën e gjatë të botimeve kushtuar historisë sonë, dy libra të rinj i shtohen kujtesës kombëtare si një homazh i denjë për dy bij të Labërisë, që jetën e tyre ia falën lirisë dhe ndërtimit të vendit, dy veteran të denjë. Këto monografi nuk janë thjesht rrëfime biografike; ato janë dëshmi të gjalla të një epoke sakrifice, ideali dhe përkushtimi, ku lufta dhe puna u bënë një për të ndërtuar një Shqipëri më të mirë.
DANE MEHMET ZYKAJ, PARTIZANI QË U BË KOMANDANT BRIGADE SULMUESE
Dane Mehmet Zykaj vjen nga toka e ashpër dhe krenare e Smokthinës, ku u lind më 15 shkurt 1911, në një familje me rrënjë të thella atdhetarie. Fëmijëria e tij u shënua nga dhimbja dhe vështirësitë, por pikërisht këto e kalitën karakterin e tij. Në përballje me padrejtësitë e jetës, ai mësoi herët se dinjiteti fitohet me qëndresë.
Nën ndikimin e ideve përparimtare dhe të figurave të shquara të kohës, ai u bë pjesë e pandarë e Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare. Shtëpia e tij u kthye në strehë të luftës, në vatër të organizimit dhe të shpresës. Ai nuk ishte vetëm një luftëtar me armë, por edhe një zë i fuqishëm që zgjonte ndërgjegjen e popullit.
Nga drejtimi i njësive guerile deri në komandën e Brigadës V Sulmuese, Dane Mehmeti dëshmoi se trimëria dhe mençuria mund të ecin krah për krah. Ai luftoi jo vetëm në tokën shqiptare, por edhe përtej saj, duke mbartur me vete idealin e lirisë deri në viset e Kosovës e më tej.
Edhe pas luftës, ai nuk e ndali kontributin. Si ushtarak i lartë dhe drejtues i aftë, e më pas si punëtor i thjeshtë në kooperativë, ai mbeti i njëjti njeri: i përkushtuar, i ndershëm, i palodhur. Jeta e tij u shua më 6 qershor 1986, por figura e tij mbetet e gjallë – një simbol i burrërisë dhe i përkushtimit ndaj atdheut.
BEJTO ISUFI, KOMANDANT QËNDRESTAR NË USHTRI
Bejto Isufi Ormënaj, i lindur më 15 prill 1926 në Mavrovë, u rrit në një familje ku dashuria për atdheun ishte pjesë e frymëmarrjes së përditshme. Që në bankat e shkollës ai u dallua për shpirtin e tij rebel ndaj padrejtësisë dhe përkushtimin ndaj idealeve të lirisë.
I ri në moshë, por i pjekur në mendim, ai iu bashkua luftës duke sakrifikuar gjithçka për një të ardhme më të drejtë. Në radhët e Brigadës V Sulmuese, ai mbajti detyra të rëndësishme, duke u shquar për përkushtim, guxim dhe ndjenjë të lartë përgjegjësie.
Pas çlirimit, rruga e tij vazhdoi në shërbim të vendit, në nivelet më të larta të drejtimit ushtarak. Studimet në Moskë, detyrat e shumta në ushtri, puna kërkimore dhe kontributi në historikun e saj, janë dëshmi e një jete të jetuar me disiplinë, vizion dhe përkushtim të palëkundur.
Ai nuk ishte vetëm një ushtarak i zoti, por edhe një mendje e ndritur dhe një njeri me vlera të larta morale. Figura e tij mbetet një shembull frymëzimi për brezat që vijnë.
Sot, ndërsa këta dy emra janë përjetësuar në libra, ata jetojnë edhe më fort në kujtesën tonë. Ata nuk janë thjesht pjesë e historisë – janë vetë historia. Janë kujtesë që na thërret të mos harrojmë, të nderojmë dhe të ecim përpara me të njëjtin ideal që ata mbajtën gjallë me sakrificë.
Burimi/Facebook/Beslidhja Shqiptare Ne Botë
Leave a Reply