Për 45 vite ai i shërbeu njerëzve me përkushtim si mjek – duke u bërë jo vetëm kurues trupash, por edhe shpresë për shumë zemra të lënduara.
I urtë, i përulur, gjithmonë i gatshëm të dëgjonte e të ndihmonte, ai la pas një trashëgimi krenarie dhe dashurie që nuk shuhet me kohën.
Sot nuk je më fizikisht mes nesh, por prania jote ndihet në çdo kujtim, në çdo këshillë që na le, në çdo buzëqeshje që na ke dhuruar.
Dashuria jote do të jetë gjithmonë udhërrëfyesi ynë.
.
U largove pa lamtumirë, në heshtje e në dhimbje,
Si hije e lehtë që ikën me erën në agim.
Një virus i pamëshirë ta preu frymën, si thikë,
E zemra jonë mbeti bosh, e copëtuar në trishtim.
Në dhomën e bardhë, ku ti shëroje jetë,
Sot heshtja flet më shumë se çdo zë mjekësor.
Ti ishe dritë për të sëmurët, shpresë për çdo shpirt,
Por askush s’të mbrojti dot nga ai armik i padukshëm, mizor.
45 vjet me përkushtim, në shërbim të njeriut,
Me duar që ngushëllonin e shëronin plagë.
Ti luftove për jetë, por në fund…
Një engjëll u bëre, me një rrugë pa kthim, pa prag.
Nuk patëm kohë të të themi “të dua”,
As të të falim përqafimin e fundit.
Por ti jeton në çdo frymë që na mban gjallë,
Në çdo kujtim që si qiri i qetë s’do shuhët kurrë.
Fle në paqe, babi, mes yjeve të shenjtë,
Shpërblefsh për çdo dhimbje që more mbi vete.
Një ditë, do të takohemi sërish,
E do të të themi gjithçka që s’munda dot me fjalë të thjeshta.
Pusho në paqe,Babi
Je dhe do të mbetesh gjithmonë në zemrat tona
Burimi/Facebook/Afrim Skenderaj


Leave a Reply