“Për nipin tim të dashur…”
Që kur ke ardhur në jetën time, ma ke ndryshuar shpirtin.
Aty ku më parë kishte heshtje, tani ka të qeshura.
Aty ku më parë ishte rutina e zakonshme, tani çdo ditë është një aventurë.
Aty ku më parë kishte mall… tani ka shpresë.
Me ty kuptova që lumturia nuk gjendet te dhuratat e shtrenjta, por në një përqafim të vogël, në një vizatim të shtrembër,
në tregimet e tua të çuditshme që më bëjnë të qesh deri në lot.
Je dita ime, gëzimi im, kurimi im.
Të shoh fytyrën tënde të lumtur kur vij, të ndjej krahët e tu duke më përqafuar fort, ose të dëgjoj atë “Të dua shumë, gjyshe” të thënë papritur… ja, kjo për mua vlen më shumë se çdo thesar.
Dhe po…
e di që një ditë nuk do të mund të të ndjek më. Se këmbët do të më rëndojnë, se kujtimet do të fillojnë të zbehen.
Por dua që ti të mos e harrosh kurrë këtë:
Me ty gjithmonë kam qenë e lumtur.
Gjithmonë kam dhënë më të mirën nga vetja kur ishe pranë meje.
Dhe gjithçka që jam… është për dashurinë tënde.
Kur të mos jem më,
mbylli sytë dhe më imagjino aty pranë teje:
duke të buzëqeshur, siç kam bërë gjithmonë.
Duke të mbrojtur, si dikur.
Duke të dashur… si tani.
Ti je dhurata ime më e çmuar.
Copëza ime e vogël e qiellit këtu në tokë.
Burimi/Facebook/Femijet
Leave a Reply