Bir, do të të vijnë disa momente në jetë kur do të të duhet të zgjedhësh se kush je vërtet. Nuk bëhet fjalë vetëm për të mbijetuar, por të vendosësh se si dëshiron të perceptohesh dhe të respektohesh nga të tjerët. Mos harro, jeta nuk e shpërblen gjithmonë mirësinë dhe ndihmën. Shpesh, ata që janë shumë të bindur përfundojnë duke u shfrytëzuar, si një gomar i ngarkuar me barrë që nuk ankohet kurrë.
Është kafsha e shërbimit, e mundit të heshtur, e durimit të pafund. Por pikërisht për këtë arsye, pak veta e respektojnë vërtet. Ujku, nga ana tjetër, ngjall frikë. Jo sepse është i keq, por sepse e di vlerën e vet. Ecën vetëm nëse është e nevojshme, mbron tufën e tij, nuk e lë veten të vihet nën hallkat e zinxhirit. Është simbol i forcës, i guximit dhe i pavarësisë. Nuk i përulet të gjithëve, dhe për këtë arsye ngjall frikë, por ama edhe respektohet.
Të jesh ujk nuk do të thotë të bëhesh mizor, biri im. Do të thotë të dish kufijtë e tu, të dish të thuash jo, të dish të mbrosh dinjitetin tënd. Do të thotë të mos lejosh askënd të përfitojë nga mirësia jote. Do të thotë të jesh i fortë, jo për të lënduar të tjerët, por për të mos lejuar që të përfundosh i lënduar. Jeta do të të mësojë se jo të gjithë e meritojnë mirësinë tënde.
Ruaje për ata që dinë të ta vlerësojnë, mos e shpërdoro me ata që të shohin vetëm si një mjet. Ji i mirë, por jo naiv. Ji i drejtë, por jo i nënshtruar. Dhe mbaje mend gjithmonë: respekti nuk kërkohet, ai fitohet. Më mirë të jesh ujk i vetmuar por i respektuar, sesa një gomar i rrethuar nga hipokrizia dhe zinxhirë të padukshëm.
Burimi/Facebook
Leave a Reply