1-Në kodrat e mallakastrës
Rrezatonë fshati imë
Si në dimër e në verë
Mbushur plotë me gjelbërim
2-Më mer malli dhe për gurët
Për shokët e fëmijrisë
Për rrugët që unë kaloja
Për pemtë para shtëpis
3-Më mer malli për burimet
Ku unë pija ujë të ftotë
Ku unë shuja etjen time
Ujë të tillë zgjëta në botë
4-Kur unë vija në shtëpi
Ku më priste nëna ime
Në atë vënd aq të bukur
Fluturonë zëmra ime
5-Kudo shkova edhe vajta
Thashë nga gjerbsi unë jamë
Atje ku më lindi nëna
Atje e kamë vatanë
6-Ashtu si thoshin të parët
Guri rënd në vënt të vetë
Sado i rëndë që të jeshë
Nuk ke peshë në kurbet
Burimi/Facebook
Leave a Reply