Krahët e tu të ngrohtë

Nga Përparim Hysi

Ah, krahët e tu të ngrohtë!

Që kular bëheshin mbi qafën time

I kujtoj dhe ndjej të ftohtë

Ku je tani, o shpirtka ime?
Krahët e ngrohtë dhe aq të brishtë

Ta dish, moj mike, sa më mungojnë

I kujtoj me mall dhe ndihem liksht

Se ca çaste malli më kujtojnë.

Se vjen një kohë e rrojmë me kujtime

Dhe pyetja vjen:- Ku do jesh , vallë?

Kjo pyetje më mbush me mallgjime

Tani që mungon, më shumë e shton mall.

Patjetër dhe ti në mërgim ke shkuar

Dersa gjer tani gjurmën s’ta gjej

Mërgimi… e kush s’e ka mallkuar

Si erozioni që tokën zë të grryej.

E grryen dhe ca nga ca e “ha” tokën

Ashtu dhe emigrimi po “ha” Shqipërinë

Ndaj kaq më shumë e ndjej të ftohtën

Se emigrimi po “vret” dhe dashurinë.

Unë emigrimin e kam provuar

Kupën prej pelini e piva 12-vjet

Mike e atyre krahëve ku ke qëndruar

Se pa krahët e tu, dimërpolar sivjet.
Tiranë, 27 nëntor 2013

Derguar nga z. Flori Bruqi