Për ty do të flasin, edhe kur hesht, edhe kur flet,
do të të gjykojnë edhe kur ecën drejt.
Sukseset do t’i matin, gabimet do t’i zmadhojnë,
dhe një histori që s’është e jotja do të shpikin e tregojnë.
Do të të veshin me fjalë që kurrë s’i ke menduar,
do të ndërtojnë një tjetër ty, të panjohur, të sajuar.
Çdo hap do ta peshojnë, çdo zgjedhje do ta vënë në dyshim,
se disa kërkojnë një njollë edhe në mes të shkëlqimit.
Kur hesht, do të thonë se diçka fsheh,
kur flet, do të kërkojnë një fjalë që të të rrëzojë.
Nëse ngjitesh lart, do të pyesin: «Kush të ngriti?»
Nëse rrëzohesh, do të thonë: «Ne e dinim që në fillim!»
Prandaj mos u përkul për një duartrokitje,
mos e këmbe të vërtetën me një miratim.
Ti nuk je ajo që të tjerët shkruajnë për ty,
por ajo që mbetet brenda teje, kur shuhet çdo gjykim.
Ec në rrugën tënde, edhe kur askush s’të ndjek,
mos u kthe pas për ata që s’kuptuan ku po shkon.
Jeta nuk është skenë ku duhet të luash për të tjerët,
as një rol që bota ta shkruan e ti duhet ta pranosh.
Dinjiteti nuk matet me fjalët që thuhen pas shpine,
as me lavdet që sot ngrihen e nesër bien.
Më e rëndësishme se çfarë mendojnë të tjerët për ty,
është të mos humbasësh veten në sytë e tyre.
Mos jeto që bota të të duartrokasë,
jeto që ndërgjegjja të mos të të gjykojë.
Sepse në fund, kur të gjithë të largohen,
i vetmi njeri para të cilit s’duhet të turpërohesh,
është vetja jote.
Burimi/Facebook
Leave a Reply