Natyrisht se nuk më kalonte dot, pa i thënë ca fjalë, sidomos kur flitet për buxhetin, kur edhe keyetari vlerëson kontributin e dhënë nga “lart” për të pas një buxhet zhvillimor, për të cilin, kontributi ynë është i veçantë.
Natyrisht se kësaj i shkoi në favor edhe opozita tejet konstruktive, edhe pse, promovuesit e Dostojevskit, munguan.
Përndryshe, përmes Parlamentit të Malit të Zi, kemi miratuar ligje që i sigurojnë Tuzit mbi 2 milionë euro në vit. Po ashtu, përmes donacioneve buxhetore kemi siguruar mbi 1,500.000, € shtesë në vit.
Këto janë mjete të konsiderueshme, që krijojnë mundësi reale për zhvillimin e Tuzit dhe përmirësimin e jetës së qytetarëve. Kontributi nga niveli qendror nuk do të mungonjë as në të ardhmen. Jemi më se të sigurt se këto mjete shfrytëzohen me përgjegjësi dhe në përputhje me qëllimet për të cilat janë paraparë.
Mbi të gjitha, investimet duhet të reflektohen në jetën e përditshme të qytetarëve: në sport, kulturë, mirëmbajtjen e hapësirave publike, shërbimet komunale dhe mbrojtjen e mjedisit.
Këto janë nevoja të domosdoshme, ndërsa mjetet e tjera duhet të orientohen drejt zhvillimit të qëndrueshëm të komunës.
Nuk mundem pa permend se Parlamenti i Malit te Zi, miratoi ligjin, me amandmentin tim, me të cilin komuna jonë lirohet nga kerkesat per ti kthye mjetet Plantacioneve “13 korriku”, të cilat komuna i kishte marr vite me pare. Fale angazhimit tim, Presidenti i MZ, Jakov Millatoviq, terhoqi aktpadinë te Gjyqi kushtetues për të sjell në pyetje këtë ligj.
Po ashtu, nuk mundem ketu pa e veçua edhe faktin se ndikimi personal solli edhe deri te krijimet e kushteve për ndertimin e rrethrrotullimit në Tuz, që ishte pengesë vite me radhe.
Dhe, përfundimisht, nuk mundem pa e përmend edhe çështjen e Lumit Cem, i cili është një nga simbolet kryesore të komunës dhe të qytetit tonë.
Duke shpreh shqetësimin për faktin se reagimet institucionale nuk po ndodhin në kohën dhe vendin e duhur, sepse, në raste të tilla, shteti do të duhej të reagojë me përgjegjësi dhe në kohë, për ta ruajtur Lumin Cem, nuk mundem pa e shprehë drojen se veshtirë të merret seriozisht, nëse reagimi vjen nga shteti ekologjik, i cili, për përfitime personale, lumenjtë më të bukur i ka futur në tubacione.
Sidoqoft, presim më të mirën!
🇲🇪
Danas je dan protekao u Skupštini opštine Tuzi. Naravno, nijesam mogao da propustim priliku da kažem nekoliko riječi, posebno kada se raspravlja o budžetu i kada i sam predsjednik Opštine ističe doprinos koji dolazi sa državnog nivoa, t.j. Skupštine i Vlafe. Svakako, u tom procesu, naš doprinos je bio posebno značajan.
Naravno, današnjoj diskusiji je doprinijela i veoma konstruktivna opozicija, iako su izostali promoteri Dostojevskog.
Podsjetiću da smo kroz Skupštinu Crne Gore usvojili zakonska rješenja kojima se Tuzima obezbjeđuje više od dva miliona eura godišnje. Pored toga, kroz budžetske dotacije obezbijedili smo i dodatnih više od milion i po eura godišnje.
Riječ je o značajnim sredstvima koja stvaraju realne mogućnosti za razvoj Tuzi i unapređenje kvaliteta života naših građana. Podrška sa državnog nivoa neće izostati ni ubuduće. Vuše smo no sigurni da se ova sredstva koriste odgovorno i u skladu sa namjenama za koje su opredijeljena.
Prije svega, ulaganja moraju biti vidljiva u svakodnevnom životu građana: u sportu, kulturi, održavanju javnih površina, komunalnim uslugama i zaštiti životne sredine. To su osnovne potrebe koje se moraju zadovoljiti, dok ostala sredstva treba usmjeravati ka dugoročnom i održivom razvoju naše opštine.
Ne mogu, a da ne pomenem i zakon koji je Skupština Crne Gore usvojila, a mojim amandmanom, naša opština se oslobađa obaveze vraćanja sredstava kompaniji „13. jul – Plantaže“, koja je Opština ranije dobila.
Zahvaljujući mom angažovanju, predsjednik Crne Gore Jakov Milatović povukao je inicijativu pred Ustavnim sudom, kojom bi se osporavao ustavnost ovog zakonskog rješenja.
Takođe, želim posebno da istaknem da je lično angažovanje doprinijelo i stvaranju uslova za izgradnju kružnog toka u Tuzima, čija je realizacija godinama bila blokirana.
I, na kraju, ne mogu zaobići ni pitanje rijeke Cijevne, jednog od najvažnijih simbola naše opštine i grada.
Izražavam zabrinutost zbog činjenice da institucionalne reakcije često izostaju onda kada su najpotrebnije. U slučajevima poput ovog, država bi morala da reaguje pravovremeno i odgovorno, kako bi zaštitila rijeku Cijevnu i sačuvala njene prirodne vrijednosti.
Teško je, međutim, očekivati da će takve poruke biti shvaćene ozbiljno od države koja je ekološka, ali u kojoj su, zarad ličnih interesa, pojedini najljepši riječni tokovi dovedeni u pitanje.
Uprkos svemu, ostaje nam da očekujemo najbolje, ali i da istrajemo u zahtjevu da se prema našim prirodnim bogatstvima, javnim sredstvima i interesima građana odnosimo odgovorno.
Burimi/Facebook
Leave a Reply