Thellësitë moteve shekullore mbi atdhe lanë hi.
Mbi të dogjën .vodhën .rrënuan pa asnjë përgjegjësi.
Vala e erërave të nxehta mbështjellë n’lëmyshk.
Vorbullës së përflakur motesh në udhëkryq.
Pasionantët lluksozë të bastionesh të errëta.
Kllounëve zemër zinj cinistësh rrënuar përbrenda.
Të të lodhin shpirtin hëngrën në s’mirë.
Qelizë embrion prishurve në prapëthti.
Cingërimave të pjatave stêrmbushura fundi ju pret.
Vala atdheut zemrimi deri në ashtë thërret.
Buzëqeshjeve të pështirosura nën lëkurën e krimit.
Koha tashmë s.pret durimi s.ka më kthim.
Stërqeshjes tallëse bërë në ironi.
Lluksit grabitqarëve karrigesh ndërruar.
Tangave milionëshe zhveshur turpëri.
Eshtrat më s.mbajnë tharë thërrmuar.
Kockat që u tretë s.hedhtë tashmë.
Valês së atdheut s.duron më as fëmija .
Sheshet plot rini që s.pushojnë më.
Atdhe i vujtun motesh s.tu hoq dhimbja.
Shkroi!
Miranda Troci Derti!
Reç Dibër!
Burimi/Facebook
Leave a Reply