Emiljano Aleksi – 𝐍ese Amerika Britania do të kishin pritur konsensusin europian , sot Kosova ende do të ishte pjesë e Serbisë.

Goditja vendimtare e ushtrisë së Millosheviçit nga NATO, e udhëhequr nga SHBA dhe Britania, ishte momenti që ndryshoi rrjedhën e historisë.
Pa këtë ndërhyrje të menjëhershme, Europa nuk do të kishte marrë kurrë një vendim kaq të fortë. Skepticizmi i saj është i dukshëm edhe sot: Spanja nuk e njeh Kosovën dhe nuk ka qenë dakord me ndërhyrjen kundër Millosheviçit, duke treguar se brenda BE-së ekziston ende një ndarje e thellë për këtë çështje.
Ky episod historik nxjerr në pah një tipar të qëndrueshëm të Europës: 𝐏𝐚𝐚𝐟𝐭𝐞̈𝐬𝐢𝐧𝐞̈ 𝐩𝐞̈𝐫 𝐭𝐞̈ 𝐦𝐚𝐫𝐫𝐞̈ 𝐯𝐞𝐧𝐝𝐢𝐦𝐞 𝐭𝐞̈ 𝐟𝐨𝐫𝐭𝐚 𝐧𝐞̈ 𝐦𝐨𝐦𝐞𝐧𝐭𝐞 𝐤𝐫𝐢𝐭𝐢𝐤𝐞.
Pragmatizmi i saj nuk është thjesht politik, por i lidhur ngushtë me interesat ekonomike.
Europa është një treg i madh dhe frika e saj lidhet me çmimet e naftës, prandaj sot nuk është e gatshme të mbështesë sulmet e SHBA-së dhe Izraelit ndaj Iranit.
Ky pragmatizëm ekonomik e bën shpesh të duket e paralizuar përballë krizave globale.
Përveç kësaj, Europa është e mbërthyer edhe nga një mentalitet i formuar nga qetësia e gjatë pas Luftës së Dytë Botërore.
Për gati 90 vjet, kontinenti ka jetuar pa një konflikt të madh brenda kufijve të tij, duke ndërtuar një jetë moderne, individualiste dhe të fokusuar te mirëqenia.
Ky stabilitet ka krijuar një kulturë politike ku vendimet e forta dhe të rrezikshme shmangen, sepse çdo tronditje shihet si kërcënim për standardin e jetesës.
Në këtë kuadër, zgjedhjet e brendshme shtojnë edhe më shumë presion: Këtë vit priten zgjedhje në Angli, Gjermani, Spanjë, Poloni dhe vende të tjera, duke e bërë Europën edhe më të kujdesshme dhe të ngadaltë në marrjen e vendimeve strategjike.
Liderët europianë janë të fokusuar te kalkulimet elektorale, jo te vendimet gjeopolitike, dhe kjo e bën kontinentin shpesh të duket i paaftë për të vepruar me vendosmëri në momente kritike.
Pasiguria e brendshme e Europës ka bërë që lufta në Ukrainë as të mos shmangej dhe as të përfundojë dot.
Në vend që të vepronte me vendosmëri, Europa u gjend e ndarë mes interesave të saj ekonomike dhe varësisë historike nga gazi rus.
Shumë shtete europiane, të joshura nga furnizimet energjetike të lira, hezituan të marrin masa të forta kundër Moskës, duke e lënë hapësirë agresionit rus.
Kjo situatë na kujton shprehjen e famshme të Henry Kissinger-it: “𝐊𝐮𝐫 𝐝𝐮𝐚 𝐭𝐞̈ 𝐟𝐥𝐚𝐬 𝐦𝐞 𝐄𝐮𝐫𝐨𝐩𝐞̈𝐧, 𝐤𝐞̈ 𝐝𝐮𝐡𝐞𝐭 𝐭𝐞̈ 𝐭𝐡𝐞̈𝐫𝐫𝐚𝐬 𝐧𝐞̈ 𝐭𝐞𝐥𝐞𝐟𝐨𝐧?”.
Kjo thënie është bërë simbol i mungesës së një zëri të unifikuar europian dhe shpjegon pse Europa shpesh shihet si e paaftë për të vepruar me vendosmëri.

Burimi/Facebook